مرجئه (راسخون): نکته

» تکریراً. فَکُلُّ مَنْ کَانَ مُصَدِّقًا بِقَلْبِهِ بِاللّٰهِ وَ تَوَحِیدِهِ وَ عَدْلِهِ وَ نَبِیِّهِ وَ بِکُلِّ مَا یَجِبُ مَعْرِفَتُهُ مُقِرًّا بِهِ بِقَلْبِهِ فَهُوَ مُؤْمِنٌ. امّا برخی دیگر ایمان را عبارت از تصدیق قلبی و اقرار زبانی می‌دانند ولی تاکید می‌کنند که عمل از ارکان ایمان نیست و فاسق ، یعنی کسی‌که مرتکب معصیت کبیره شده و توبه نکرده مؤمن است. وَ الْفَاسِقُ مُؤْمِنٌ لِوُجُودِ حَدِّهِ فِیهِ ؛ ایمان تصدیق به قلب و زبان است. شاید مقصود از آن ایمان کامل است. منبع: بقره/سوره۲، آیه۲۷۷ · انوار الملکوت فی شرح الیاقوت، تحقیق محمد زنجانی، ص۱۷۹ · تمهیدالاصول فی علم الکلام، تصحیح عبدالمحسن مشکوة الدینی، ص۲۹۳ · المنقذ من التقلید، قم، ۱۴۱۴ ه، ج۲، ص۱۶۲ · قواعد المرام، ص۱۷۰ · کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، تصحیح حسن زاده آملی، قم ۱۴۰۷ ه، ص۴۲۷-۴۲۶ · کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، ص۴۲۷ · اوائل المقالات فی المذاهب و المختارات، ص۴۷ · تمهید الاصول فی علم الکلام، تصحیح عبدالمحسن مشکوة الدینی، ص۲۹۳