مرگ (فرهنگ شیعه): مرگ در قرآن

معنای مرگ در قرآن کریم در قالب لفظ های گوناگونی آمده است که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد: ۱. ماده (م و ت) بیشترین کاربرد معنای مرگ در قرآن کریم را به خود اختصاص داده، ماده موت ۱۶۵ بار در قرآن به کار رفته است. ۲. ماده (ق ت ل) مانند: ( قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَکْفَرَهُ ) «مرگ بر این انسان، چقدر کافر و ناسپاس است!» این ماده در قرآن کریم به معنای مرگ حدوداً ۱۵۰ بار به کار رفته است؛ البته این ماده در قرآن کریم ۱۷۰ بار به کار رفته است که برخی از موارد آن به معنای جهاد و... می‌باشد، نه به معنای مرگ. ۳. ماده (ه ل ک) این ماده در قرآن کریم ۶۸ بار به کار رفته است، و در بیشتر موارد به معنای مرگ است؛ مانند: ( وَ لَقَدْ جاءَکُمْ یُوسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَیِّناتِ فَما زِلْتُمْ فی‌ شَکِِّ مِمّا جاءَکُمْ بِهِ حَتَّى إِذا هَلَکَ ) «پیش از این یوسف دلایل روشن براى شما آورد، ولى شما هم چنان در آنچه او براى شما آورده بود تردید داشتید تا زمانى که از دنیا رفت.» نکته: در چند قرن اخیر (ه ل ک) برای مرگِ با حقارت به کار می‌رفت اما در عصر نزول قرآن چنین نبوده و خود قرآن نیز « هَلَکَ » را در مطلق مرگ به کار برده است نه مرگ با حقارت. ۴. ۵. ماده (ص ع ق) برخی برای "صعق" همراه با معانی دیگری که در نظر گرفته‌اند، معنای مرگ را نیز بیان کرده‌اند. زیرا صاعقه صداى سهمگین و شدید از آسمان است و نتیجه آن آتش، عذاب یا مرگ است پس در واقع صعق یک معنا دارد و این ها نتایج آن است. منبع: تفسیر احسن الحدیث‌، ج‌۵، ص۱۶۹ · تفسیر نمونه‌، ج‌۲۰، ص۱۶۷ · المفردات فی غریب القرآن‌، ص۴۵۸