مشترکات قرآن و نهج‌البلاغه: ترغیب و تشویق به دعا

«و قال ربکم ادعونی استجب لکم؛ پروردگارتان گفته است، مرا بخوانید تا اجابتتان کنم.» «و اذا سئلک عبادی عنی فانی قریب اجیب دعوة الداع اذا دعان؛ و هر کسی که چیزی از او خواست، عطا فرمود.» در نامه یی که علی (علیه‌السّلام) به پسرش نوشته است، یادآور می‌شود: «و اعلم ان الذی بیده خزائن السموات و الارض قد اذن لک فی الدعاء و تکفل لک بالاجابة و امرک ان تساله لیعطیک و تسترحمه لیرحمک؛ خدایی که خزانه‌های آسمان و زمین به دست اوست به تو اجازه دعا داده و اجابت آن را برای تو ضامن گشته و به تو فرموده که از او بخواهی تا عطا کند و مهربانی طلبی تا مهربانی کند.» «ولا لیفتح علی عبد باب الدعاء و یغلق عنه باب الاجابة؛ نمی‌شود که خدا بر بنده یی در دعا را بگشاید و در اجابت را بر او ببندد.» منبع: غافر/سوره۴۰، آیه ۶۰ · بقره/سوره۲، آیه ۱۸۶ · امام علی علیه‌السلام، نهج البلاغه، خطبه ۹۰ · امام علی علیه‌السلام، نهج البلاغه، نامه۳۱ · امام علی علیه‌السلام، نهج البلاغه، حکمت۴۳۵