مصادیق قاعده — شاهدی علیه فردی شهادت میدهد و محکمه

شاهدی علیه فردی شهادت میدهد و محکمه علیه متهم حکمی صادر میکند، اما بعد شاهد شهادت خود را تکذیب میکند. در این صورت خسارتی که به م. ع. وارد شده باید توسط شاهد جبران شود. اگر محکوم به عین، و عین موجود باشد، محکمه آن عین را می گیرد و به م. ع. بر میگرداند، ولی اگر عین، تلف شده باشد، صاحب مال به متلف مراجعه کرده، قیمت آن را می گیرد که البته متلف نیز می تواند به استناد قاعده غرور به شاهد مراجعه و مطالبه خسارت کند. ۴. شخصی طعامی را غصب میکند و با آن ضیافتی ترتیب میدهد و میهمانان از آن طعام می خورند. بعد صاحب طعام می آید و از میهمانان مطالبه قیمت طعام میکند. در این صورت میهمانان می توانند به استناد قاعده غرور به شخص غاصب رجوع کرده، مطالبه خسارت کنند، زیرا غاصب میهمانان را گول زده است. ۵ هرگاه مادری با ادعای وکالت از سوی پسرش برای او زن بگیرد، در حالی که چنین وکالتی ندارد و اقدامش مورد قبول پسر واقع نشود، همه فقها گفته اند که عقد باطل است. گروهی از جمله شهید اول در لمعه اضافه می کند که مادر ضامن نصف مهر زوجه ا مکاسب، ص ۱۴۱، و طباطبایی یزدی، محمد کاظم، حاشیه بر مکاسب، ج ۱، ص ۱۷۹.