مصلحت عمومی (فقه سیاسی): مفهوم فلسفی مصلحت عمومى

مصلحت عمومى از دید فلسفى مى‌تواند در دو مفهوم کلى قابل تصور باشد: الف - مصلحت عمومى به معناى مصلحت کلى که فراتر از خصوصیات فردى و بدون در نظر گرفتن خصوصیات مربوط به متعلق مصلحت و سود برنده آن است. مصلحت به این معنا (تجریدى) در حقیقت همان حسن عقلى در برابر قبح عقلى است که ما از آن به «خوب» تعبیر مى‌کنیم. چنین مفهوم کلى تنها در مباحث کلامى قابل بحث است و در مباحث فقهى و حقوقى چندان کارآیى و داراى آثار شخص نیست؛ ب - مصلحت عمومى به مفهوم مصلحتى که اختصاص به یک فرد یا گروه معین نداشته و سودمندى آن شامل عامه مردم و حداقل جمع کثیرى باشد، به طورى که در سودبرى از آن خصوصیتى مطرح نباشد. بنابراین مفهوم، عمومیت مصلحت تنها به خاطر توسعه آن به همه آحاد جامعه به‌ طور بالفعل و یا بالقوه است.