معتزله: نکته

ایشان این نظر را باطل می‌دانند. ۲- علم الهی : معتزله معتقدند که علم حق تعالی پیش از تحقق موجودات به ثابتات ازلیه تعلق می‌گیرد که نه موجودند و نه معدوم. ۳- اختیار انسان : معتزله بر این عقیده هستند که حق تعالی انسان را آفریده و کارها و افعال را به او واگذار کرده است و انسان در این امر، مستقل عمل می‌کند. ایشان این نظریه را باطل می‌داند و معتقد است کسی که خود را در فعلش مستقل بداند، باید خود را در ذاتش نیز مستقل بداند و چنین اعتقادی شرک به خداست. و استقلال در ایجاد مستلزم استقلال در وجود است، زیرا ایجاد، فرع وجود است و نمی‌تواند از آن برتر و اشرف باشد، بنابراین تفویض و واگذاری عمل به انسان به معنای استقلال در فاعلیت، مستلزم این است که موجود مادی یا مجرد ، در وجود مستقل از غیر باشد و این مستلزم انقلاب ممکن به واجب است در حالی‌که وجود ممکن دائماً در وجود خود ب. غ. محتاج است. منبع: الطلب و الاراده، ص۱۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۷۹ · تقریرات فلسفه امام خمینی، ج۲، ص۱۵۴-۱۵۳، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۵ · الطلب و الاراده، ص۳۷-۳۶، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۷۹ · الطلب و الاراده، ص۳۲-۳۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۷۹