معدن

مَعدِن جایی است که مواد ارزشمند طبیعی مثل طلا ، نقره یا نفت در آن شکل می‌گیرد و از زمین استخراج می‌شود. در لغت ، معدن یعنی محل پیدایش چیزی، اما فقها بیشتر خودِ مواد استخراج‌شده را معدن می‌دانند چون احکام شرعی به آن‌ها تعلق می‌گیرد. در فقه ، درباره‌ی اینکه چه موادی معدن حساب می‌شوند، اختلاف هست؛ بعضی فقط فلزات و جواهر را شامل می‌دانند و بعضی چیزهایی مثل گچ و گل ارمنی را هم. احکامی مثل خمس ، تیمم و سجده درباره‌ی معدن مطرح‌اند و در هرکدام شرایط خاصی وجود دارد.