معلوم

مَعلوم به معنای شناخته‌شده و مشخص، در برابر مجهول است و در بسیاری از مباحث اصولی و فقهی کاربرد دارد. در اصول فقه ، در بحث اجماع گفته‌اند مخالفت کسی که نسبش معلوم است، به اجماع ضرر نمی‌زند. در فقه نیز در عقود ، ایقاعات ، معاملات ، ازدواج ، مسابقات و دعاوی، معلوم بودن ارکان، شرایط و مقادیر از لوازم صحت است و در موارد مالی، تعیین مقدار و مالک مال نقش اساسی دارد.