مفاد تبصره ماده ۲۵ قانون حمایت خانواده سال ۱۳۵۳ با مختصر تغییری

مفاد تبصره ماده ۲۵ قانون حمایت خانواده سال ۱۳۵۳ با مختصر تغییری در عبارت در تبصره ماده ۴۷ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱/۱۲/۱ نیز تکرار گردید. این مس ۱. ماده ۱۱ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۵۳/۱۱/۱۵ : دادگاه میتواند به تقاضای هر یک از طرفین در صورتی که صدور گواهی عدم امکان سازش، مستند به سوء رفتار و قصور طرف دیگر باشد، او را ب. ت. ب. وضع و سن طرفین و مدت زناشویی به پرداخت مقرری ماهانه متناسبی د. ح. طرف دیگر محکوم نماید. مشروط به این که عدم بضاعت متقاضی و استطاعت طرف دیگر محرز باشد. پرداخت مقرری مذکور در صورت ازدواج مجدد محکوم له یا ایجاد درآمد کافی برای او یا کاهش درآمد یا عسرت م. ع. یا فوت محکوم له، به حکم همان دادگاه حسب مورد تقلیل یافته یا قطع خواهد شد .... تبصره ماده ۲۵ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۵۳/۱۱/۱۵ : «در مورد وجوهی که به موجب حکم دادگاه باید ماهانه و مستمراً از م. ع. وصول شود یک بار تقاضای صدور اجرائیه کافی است و مأمورین اجراء مکلفند عملیات اجرایی را مادام که دستور دیگری از دادگاه صادر نشده است ادامه دهند.».