مفهوم اجرا اجرا در لغت به معنی در واکردن جاری کردن است

مفهوم اجرا اجرا در لغت به معنی در واکردن جاری کردن است؛ اجرا کردن به معنی به کار بستن و به جریان انداختن نیز آمده است. معنی اصطلاحی اجرا»، نیز به کار بستن یا عمل کردن به م. ب.. بنابراین اجرا کردن قانون رأی یا سند، به معنی عمل کردن به مفاد قانون رأی یا سند است. قانون رأی یا سند می تواند اختیاری و یا اجباری باشد. شخصی که مکلف است به قانون رأی یا سند عمل نماید اگر به اختیار به مفاد آن عمل نکند، مفاد قانون رأی یا سند، با یاری قوای عمومی مربوط مأمور اجرا و...)، به وی تحمیل و با اجرای اجباری رویه رو می شود. البته اجرای اجباری رأی یا سند در صورتی است که رأی یا سند، لازم الاجراء باشد. پس چنانچه م. ع. رأی را به اختیار اجرا نماید اگر رأی لازم الاجرا باشد به درخواست محکوم له مفاد رأی با یاری قوای عمومی مأمور اجرا و...)، به وی تحمیل می شود. متعهد سند نیز اگر مفاد آن را به اختیار اجرا نکند چنانچه سند لازم الاجرا باشد به درخواست متعهدله و ...)، مفاد سند به وی تحمیل می شود. اجرای قانون، یعنی عمل به مفاد قانون از سوی مکلف نیز می تواند اختیاری باشد که در نزدیک به تمامی موارد چنین است و یا اجباری به این ترتیب که در امور حقوقی با مراجعه مدعی حق به مرجع صالح و گرفتن رأی لازم الاجرا که به موجب آن در واقع قانون بر موضوع مورد اختلاف طرفین اعمال میشود مفاد رأی که برابر قانون تلقی می شود به مکلف تحمیل میگردد. در جنبه کیفری امور کیفری اجرای اجباری می تواند عینی باشد مانند آنکه مأمور پلیس راهنمایی از ورود خودرو به محل ممنوع شده جلوگیری کند و یا ضمانت اجرای قانونی به شخصی که به مفاد قانون عمل ننموده تحمیل شود مانند آنکه در نمونه بالا پرداخت جریمه نقدی به راننده متخلف تحمیل شود.