مفهوم انجام عمل معین — نیز چنانچه اجرای حکم با مباشرت و

مقصود از انجام عمل معین اقدام مادی فیزیکی یا بروز رفتاری است که به مناسبت وضع حقوقی دو طرف یا رابطه حقوقی مبنای حکم، دادباخته به عهده گرفته است. اقدام و رفتاری که چهره و تظاهر اعتباری و حقوقی ندارد بلکه در چهره رفتار خارجی بروز می یابد. روشن است که اجرای چنین حکمی با احکام دیگری که در اجرا به صورت عمل و رفتار مادی نیز نمایان میشود، مانند: تحویل مال، خلع ید از محل برطرف ساختن مانع انتفاع از ملک و... متفاوت است. وضع حکم خاص برای محکوم به با موضوع انجام عمل معین برابر ماده ۴۷ ق.ا.ا.م به تمایز در شکل اجرا و نیز ضمانت اجرای آن برمی گردد. در این مورد خاص عدم همکاری و همراهی داد باخته ممکن است به بی نتیجه شدن حکم و عدم اجرا بیانجامد. اعمال ضمانت اجرای خاص یعنی حبس دادباخته هم در این مورد ممکن نیست. زیرا این ضمانت اجرا برای محکوم به دینی مقرر گردیده است. حتا در اعمال ضمانت اجرای عام یعنی بازداشت اموال و دارایی داد باخته مستنکف از انجام عمل برای بازیافت هزینه های انجام آن از سوی داد برده دیدگاه یکسان در دکترین و حکم صریح در مقررات اجرا وجود ندارد. نیز چنانچه اجرای حکم با مباشرت و هزینه شخصی صورت پذیرد، ثالث نمی تواند برای بازیافت هزینه درخواست اعمال ضمانت اجرای خاص یعنی حبس داد باخته را نماید. زیرا اولا او به پرداخت وجه برابر حکم محکوم نشده است بلکه پرداخت هزینه نتیجه عدم اجرای حکم دیگر با موضوع انجام عمل معین است و ثانیا شخص ثالث دادبرده نیست تا ذی نفع در چنین درخواستی باشد. مفهوم انجام عمل معین را می توان با یادآوری نمونه هایی روشن نمود و از دسته دیگر موضوعات همسان جدا ساخت. نمونه های آشکار حکم ماده ۴۷ ق.ا.ا.م در؛ ساخت تندیس و اثر هنری واگذاری پروانه و مجوز بهره برداری ترسیم تابلوی نقاشی ساخت فیلم، تئاتر و نمایش هنری، راه اندازی دستگاه فنی خاص، ساخت یا اجرای یک کلیپ آموزشی بافت قطعه فرش دستباف با متریال مشخص، انجام جراحی یا درمان پزشکی نسبت به بیمار در وضع حاد سرمایه گذاری در یک پروژه خاص اقتصادی و .... دیده می شود. در بیشتر این نمونه ها، مهارت هنر تخصص و توانمندی داد باخته به برقراری رابطه حقوقی موضوع مناقشه انجامیده است.