مفهوم داوری — تصمیمی که شخص ثالث اتخاذ مینماید

- تصمیمی که شخص ثالث اتخاذ مینماید و به رأی موصوف است، باید برای رسیدن به اهداف و ویژگی های مذکور در بندهای ۲ و ۳ باشد و برای این منظور باید قصد این شخص را جستجو نمود. عمل شخص ثالث در صدور رأی نوعی عمل حقوقی» و همانند عمل دادرس است؛ بنابراین تعیین راه حلی که تنها هدف آن تحقق عمل حقوقی دیگر مانند قرارداد یا ابرای دین است از این خصیصه برخوردار نیست. علت اشاره به عبارت تنها هدف این است که اگر ترکیبی از رأی» و «عمل حقوقی دیگر، وجود داشته باشد. مانع از تحقق این ویژگی نخواهد بود. نتیجه ای که از این نکته به دست می آید این است که داوری با حق صلح با فرض مرکب بودن از رأی» و «عقد» نیز، داوری حقیقی است نه ترکیبی از وکالت و داوری در تمام موارد مربوط به بندهای ۲ الی ۴، قواعد عمومی اثبات و دلایل اثبات اعمال میشود و برای مثال اگر ظاهر رأی شخص، دلالت بر الزام آور بودن داشته کسی که مدعی خلاف آن است، باید ثابت کند. قیمومت یا نمایندگی نسبت به آنها دارد؛ ماده ۹ در موارد خودداری دادرس هرگاه در آن حوزه دادرس صلاحیتدار برای رسیدگی نباشد رسیدگی به دادگاه نزدیکتر ارجاع میشود؛ ماده ۱۰ در موارد ماده ۷ دادرس باید از رسیدگی خودداری نماید ولی اشخاص ذینفع نمیتوانند به استناد این ماده دادرس را رد نمایند» ماده ۱۱ عدم صلاحیت محلی دادگاه یا خودداری دادرس از مداخله در خصوص امری، رافع آثار قانونی اقدام یا تصمیمی که به عمل آمده است نخواهد بود».