مفهوم و ماهیت ودیعه

ودیعه وجه نقد یا امتیاز مالی قابل انتقال است که مستاجر به موجب قرارداد اجاره و جهت تعدیل مبلغ اجاره بها در اختیار موجر قرار می دهد. این مبلغ همانطور که از نامش پیداست ودیعه امانت بوده و مشمول احکام ناظر بر این نهاد و مواد ۶۰۷ به بعد ق.م قرار می گیرد. بنابراین موجر نه تنها مالکیتی بر مبلغ ودیعه ندارد بلکه متعهد است در پایان مدت اجاره یا در صورت برهم خوردن این رابطه به ترتیبی که در قرارداد اجاره تصریح گردید یا به حکم قانون به صاحب آن مستاجر مسترد نماید (ماده ۶۱۲ ق. م). مبلغ ودیعه دو کارکرد مشخص در رابطه مستاجر و موجر دارد. از یک سو به نفع مستاجر مبلغ اجاره بهای محل را تعدیل میکند و در وضع اقتصادی بسیاری از مستاجرین که توان پرداخت اجاره بها را با مبالغ گزاف ندارند، گشایش ایجاد میکند و از دیگر سو خیال موجر را به در اختیار داشتن منبع قابل اتکا از جهت دریافت اجاره بهای ماهیانه راحت می سازد. موجر علاوه بر استفاده از ودیعه دریافتی در طول رابطه استیجاری هر چند خلاف مقتضای که مستثنیات دین چیست؟ پاسخ دادند، ضروریات عرفیه جزو مستثنیات دین است و شامل تلفن و ماشین مورد نیاز هم می شود: رک استفتائات از مرجع تقلید شیعیان آیت الله بهجت - باب احکام قرض و الفلاس. ش ۱۰۹۱.