ملکیت طولی به رابطهای میان دو ملکیت اشاره دارد که یکی از فروع و شئون دیگری است، به طوری که مالک اصلی در تصرفات مالک فرعی اولی است. این نوع ملکیت میتواند شرعی و اعتباری یا حقیقی و تکوینی باشد. در مواردی مانند مالکیت بندگان نسبت به اموالشان یا مالکیت رسول خدا و اهل بیت (علیهمالسّلام) ایشان بر زمین و اموال دیگران مصداق پیدا میکند. در ملکیت طولی ، تعارضی میان دو ملکیت وجود ندارد و این مفهوم در مباحث فقهی مانند خمس و انفال نیز مورد بررسی قرار میگیرد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
