دکترین
مناظره امام صادق با دانشمند مادی: ارتباط با آسمان
مادی: ای حکیم، چرا هیچکس از آسمان پائین نمیآید، و هیچ انسانی نمیتواند به آن بالا رود، و راهی برای بالا رفتن آن نیست در صورتی که اگر مردم در هر زمان این منظره را مشاهده کنند، خدائی خدا، بهتر ثابت میشود، و شک و تردید بهتر از دل بیرون میرود، و یقین انسان نیرومندتر میگردد، و بهتر مردم میفهمند که آنجا مدبری هست که کسی به سوی او میرود و از طرف او باز میگردد؟ امام: آنچه تدبیر در زمین مشاهده میکنی از آسمان فرود میآید که بعضی از آنها آشکار است، نمیبینی که خورشید از آسمان طلوع میکند، و آن روشنی روز است و زندگی به آن بستگی دارد، و ماه از آسمان طلوع مینماید، و آن نور شب است بوسیله آن سال و ماه و روز حساب میشود، و اگر از حرکت آن جلوگیری شود مردم حیران میشوند، و تدبیر جهان به هم میخورد.
تمام اینها علامت این است که در آسمان مدبّری وجود دارد که تدبیر همه چیز را به عهده گرفته است. علاوه بر این، خداوند با موسی سخن گفت، و عیسی را به آسمان بالا برد و فرشتگان از آسمان فرود میآیند، چیزیکه هست تو آنچه را نمیبینی باور نمیکنی، ولی آنچه چشم تو میبیند، برای فهمیدن حقیقت کافی است. مادی: خوب بود که خداوند هر صد سالی یکبار مردهای را زنده میکرد، تا ما از او درباره گذشتهگان خود سؤال میکردیم که کجا رفتند، و حالشان چگونه است، و پس از مرگ چه دیدهاند، و با آنها چه کردهاند، تا مردم بر اساس یقین عمل میکردند، وشک آنها زائل میشد، و کینه از دل آنهابیرون میرفت؟
امام: اینگونه سخن را کسی میگوید که سخن پیامبران را انکار میکند و آنها را تکذیب مینماید. خداوند در کتاب خود به زبان انبیاء کیفیت حال کسانی از ما را که مردهاند بیان کرده، و آیا کسی هست که راستگوتر از خدا و پیامبران او باشد؟ علاوه بر این، خداوند عده زیادی از کسانی را که مردهاند زنده نموده خداوند اصحاب کهف را، پس را سیصد و نه سال که از مرگ آنها میگذشت در زمان قومی که منکر معاد بودند زنده کرد، تا عملاً قدرت خود را برای زنده ساختن مردگان در روز قیامت نشان دهد.
و دیگر « ارمیا » یکی از پیامبران بود که صد سال پس از مرگش زنده شد. «او کالذی مر علی قریه و هی خاویه علی عروشها.» و گروهی دیگر را خداوند به دعای حضرت حزقیل زنده نمود. «الم ترالی الذین خرجوا من دیارهم و هم الوف حذر الموت.» و همچنین گروهی را که موسی آنها را به کوه طور برده بود پس از تقاضای دیدن خدا، خداوند آنها را میراند، و سپس زنده نمود. «فاخذتکم الصاعقه و انتم تنظرون ثم بعثناکم من بعد موتکم.»
منبع: بقره/سوره۲، آیه۲۵۹ · بقره/سوره۲، آیه۲۴۳ · بقره/سوره۲، آیه۵۵
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
