مناظره درباره تخریب ساختمان قبرها: دلیل قرآنی بر جواز

دانشمند شیعی: در قرآن، در مورد اصحاب کهف آمده: هنگامی که آن‌ها به غاری پناهنده شدند و در همانجا به خواب عمیق و بیدار نشدنی فرو رفتند، مردم آنجا را پیدا کرده و کنار آن غار آمدند، در مورد اینکه آن مکان را به چه صورتی درآورند، نزاع کردند، گروهی گفتند: اِبْنُوا عَلَیْهِمْ بُنْیاناً: «بنائی بر آن بسازید». ولی گروه دیگر که در این کار (و آگاهی از رازآن‌ها) پیروز شده بودند، گفتند: «لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِمْ مَسْجِداً؛ ما مسجدی در کنار مدفن آن‌ها می‌سازیم» . قرآن هر دو نظر را نقل کرده، بی‌آنکه انتقاد کند، اگر این دو نظر، یا یکی از آن‌ دو، ناصحیح و یا حرام بود، قرآن قطعاً از آن انتقاد می‌نمود، به هر حال هر یک از این دو نظر، بیانگر یکنوع احترام به قبور اولیای خداست، و سه آیه مذکور (۱ـ آیه تعظیم شعائر ۲ـ آیه مودّت ۳ـ دو نظریّه مردم درباره قبور اصحاب کهف)، نشانگر جواز ، بلکه استحباب مجلّل نمودن قبور اولیای خدا است. آخرین سخن آنکه: آنچه در بعضی از تواریخ و روایات، دیده شده از ساختمان‌سازی قبور، نهی می‌شد، به خاطر آن بوده که خود قبر اولیای خدا را، عبادت‌گاه و سجده‌گاه نگردد، ولی اگر مؤمن یکتاپرستی، با کمال خلوص ، در کنار قبر مجلّل بندگان صالح الهی، تنها خدا بپرستد، و انتخاب آن مکان به خاطر شرافتش باشد و آن شرافت بر اثر قبر بنده صالح و یکتاپرستی ، به دست آمده باشد، نه تنها بوی شرک نمی‌دهد، بلکه بر توحید و خلوص یکتاپرستی، می‌افزاید و تاکید می‌کند. منبع: کهف/سوره۱۸، آیه۲۱ · آئین وهابیت، ص۴۳ تا ۴۶