منزل مسکونی

۸۱۸ سوابق تاریخی - یکی از مستثنیات دین در بند (الف) ماده ۲۴ ق. نا. م. م. پیش بینی شده که به این شیوه تنظیم گردیده است: منزل مسکونی که عرفاً در شان م. ع. د. حالت اعسار او باشد. شاید از سالهای پس از جنگ دوم جهانی به علت افزایش تقریباً مداوم و سریع ارزش اموال غیر منقول ایرانیان به ویژه طبقه متوسط و نسبتاً مرفه ساکن و یا ساکن شده در شهرها همواره گرایش داشته اند که در اولین فرصت دارایی خ. ر. ب. محلی که برای سکونت مناسب باشد تبدیل کنند تا نه تنها دچار اجاره نشینی نشده و یا از آن رها شوند بلکه ارزش دارایی خود را افزایش داده و یا دست کم در برابر تورم حفظ کنند. از این رو مسکن معمولاً بزرگترین بخش دارایی این دسته از اشخاص را تشکیل داده و می دهد. محکوم له نیز معمولاً در اولین فرصت، نیروی خود را صرف بازداشت چنین مالی می نماید تا از بهای معمولاً قابل توجه آن، وزارت عدلیه نیز به موجب متحد المال (بخشنامه در سال ۱۳۰۰ خورشیدی منزل مسکونی را از مستثنیات دین اعلام نمود نک ش. ۷۸۸ در سال ۱۳۹۰ شورای عالی قضایی با اثر پذیری از همین نظرات و نیز اراده ای که در آن زمانها برای مساعدت به مدیون ابراز می شد، با اصلاح ماده ۶۹ آیین نامه اجرای مفاد اسناد رسمی لازم الاجرا ...، مصوب ا در ماه ۲۴ حکم شاه گنجانده شده که به این لحاظ و ب. ت. ب. مفهوم بستنیات دین واژه مصرفه که در این ملاه به کار رفته لغو به نظر می رسد. ۱۳۵۵ با گسترش مستثنیات دین مسکن مورد نیاز م. ع. را از مستثنیات دین اعلام نمود. در اجرای این مصوبه ادارات و دوایر اجرای ثبت که اجرای اسناد لازم الاجراء به مفهوم اخص نکه ج ۱، ش. ۱۰۴ به بعد را به عهده داشتند مکلف گردیدند از فروش مسکن مدیون برای وصول وجه سند لازم الاجرا خودداری کنند.