مهریه: حکم مهریه در نکاح

مهر از ارکان عقد ازدواج موقت و ذکر آن در عقد شرط صحت آن است و بدون مهر عقد باطل می‌باشد؛ لیکن در ازدواج دائم ، مهر رکن عقد نیست و ذکر آن در عقد شرط صحت نمی‌باشد؛ از این‌رو، چنانچه در عقد نکاح دائم مهری ذکر نشود، عقد صحیح است و از آن به تفویض بُضع (ببینید: بضع ) تعبیر و زوجه، «مُفَوِّضَةُ البُضع» نامیده می‌شود، و اگر مهر در عقد به اجمال ذکر و تعیین مقدار آن به یکی از زوجین واگذار گردد، از آن به تفویض مهر تعبیر و زوجه «مُفَوِّضَة المهر» نامیده می‌شود البته شرط عدم مهر مطلقا، حتی مهر المثل در صورت دخول ، در عقد باطل است؛ لیکن در اینکه بطلان شرط موجب بطلان عقد می‌شود یا نه، نه اختلاف است. منبع: ج۷، ص۴۳۹ · مفاتیح الشرائع، ج۲، ص۲۷۳ · ج۴، ص۲۹۴