مواد ۹۳ الی ۱۰۸ قانون مدنی

قاعده لا ضرر و لاضرار آیه ۳۶ سوره نساء ارتفاق در لغت به معنای مدارا کردن رفتار نرم و ضد خشونت نرم خویی و سازگاری رفاقت کردن و همراهی کردن است بر اساس ماده ۹۳ قانون مدنی حق ارتفاق حقی است برای شخص در ملک دیگری بنابراین با وجود این حق مالک حق دارد از زمین یا ملک دیگری استفاده کند و مالک زمین یا ملکی که صاحب حق ارتفاق از آن استفاده می کند نمی تواند مانع او شود. مثلاً مالک زمین بالادست می تواند تراکتور و ادوات کشاورزی خود را از زمینهای پایین دست عبور دهد و مالکین این اراضی نمی توانند مانع عبور و مرور وی شوند. حق ارتفاق یک حق مالی عینی، تبعی (به تبع ملک در ملک همسایه ایجاد میشود به شمار می آید که فقط در اموال غیر منقول قابل تصور است. حق ارتفاق علاوه بر حق طبیعی یا بدون قرارداد می تواند به صورت قراردادی و قانونی نیز ایجاد شود. ما در این بخش بیشتر قصد تشریح حق ارتفاق غیر قراردادی و بدون حکم قانون را داریم، یعنی حق ارتفاقی که منشأ آن عبور و مرور در سالیان در از توسط ملک مجاور است. ۱ هر چند اصل حق ارتفاق به عنوان یک حق مالی شناخته میشود و یا نتیجه آن به دست آوردن یک حق مالی است اما در مورد دعوای اثبات این حق ب. ت. ب. اینکه قابلیت ارزش گذاری ندارد و موضوع آن یک حق یا امتیاز خاص حق عبور و مرور در ملک دیگر) است، معمولاً رویه قضایی آن را به عنوان یک دعوای غیر مالی تلقی میکند. ۲- مرجع صالح: دادگاه صالح دادگاه محل وقوع ملک است (ماده ۱۲ قانون آیین دادرسی مدنی). برای اینکه حق ارتفاق ایجاد شود وجود دو مال غیر منقول در کنار هم ضروری است. ۴- از جمله حق ارتفاق هایی که در قانون مدنی به آنها اشاره شده است: حق عبور مواد ۹۷ و ۹۸ و ۱۰۳)، حق مجری مواد ۹۵ و ۱۰۰)، حق داشتن در و شبکه ماده ۹۷)، حق ناودان (۹۷) و (۹۹)، حق شرب مواد ۹۶ و ۹۷ و ۱۰۴) حق دریچه و رف ماده (۱۱۸)، حق سرتیر ماده ۱۲۴)، حق حریم (ماده ۱۳۶)