مورد اول که هر دو عالمند

مورد اول که هر دو عالمند، از قاعده غرور خارج است. صورت دوم که مغرور عالم و غار جاهل است نیز از قاعده غرور خارج است؛ زیرا شرط است که مغرور جاهل باشد. در غیر این صورت اگر مغرور عالماً عامداً اقدامی علیه خود بکند که متضمن ضرر باشد، ب. ت. ب. اقدامش مورد مشمول قاعده غرور نبوده موجب ضمان غار نخواهد بود. حالت سوم که مغرور جاهل و غار عالم است بدون تردید مصداق بارز قاعده غرور است. در صورت آخر که هر دو طرف جاهل هستند بین علما اختلاف نظر وجود دارد، زیرا غاز جاهل به ضرر طرف مقابل است و به همین علت عده ای از فقها او را بری الذمه می دانند. اما عده دیگر، در این حالت هم ضمان را به عهده غاز می دانند. گروهی از فقها خصوصا هنگامی که غاز جاهل به ضرر بوده یا به اشتباه فکر میکند عملش موجب نفع است، او را مسئول نمی دانند. استدلال آنان این است که غرور به معنای خدعه و تدلیس ا. بحارالانوار، ج ۱۸، ص ۲۴۳.