موسیقی غنا: غنا در لغت و اصطلاح

غنا بدون مد به معنای بی‌نیازی و با مد همان آواز خواندن است. بعضی هم به معنای آواز یا کشیدن آواز معنی نموده‌اند. و بعضی دیگر به معنای نیکو کردن صورت یا نازک نمودن آن معنی نموده‌اند. غنا در اصطلاح فقهاء عبارت است از کشیدن صدا و آواز، با دو شرط: یکی این‌که دارای رفت و برگشت و گردانیدن آواز در حلق باشد (= ترجیع). دیگری طرب آور باشد: یعنی در انسان حالت خفت و سبکی خاصی به وجود آورد که باعث شدت حزن و یا خوشحالی زیاد می‌شود و بعضی‌ها قید لهوی بودن را هم اضافه نموده‌اند در نتیجه فرق آن دو این شد که موسیقی از نوع آهنگ و صداهایی است که توسط آلات خاص و یا حرکت‌های طبیعی ایجاد می‌شود. نوع حرام آن موسیقی است که متناسب مجالس لهو و لعب ، و اهل فسق باشد که تمام فقهاء این نوع موسیقی را حرام می‌دانند، ولی اگر متناسب با مجالس لهو و لعب و اهل فسق نباشد به نظر برخی از فقها حرام نیست ولی غنا صوتی است که توسط انسان ، با گرداندن صوت در حلق «ترجیع» ایجاد می‌شود. منبع: المفردات فی غریب القرآن، (دفتر نشر الکتاب، دوم، ۱۴۰۴ ه) ص۳۶۶ · مکاسب محرمه (چاپ قدیم، خط طاهر خوشنویس، ۱۳۷۵ ق)، ج۱، ص۲۹۱