موعد پانزده روزه مطالبه وجه چک — طبق ماده ۱۵ ق

طبق ماده ۱۵ ق. ت: اگر چک در همان مکانی که صادر شده است باید نادیه گردد دارنده چک باید در ظرف پانزده روز از تاریخ صدور وجه آن را مطالبه کند و اگر از یک نقطه به نقطه دیگر ایران صادر شده باشد باید در طرف چهل و پنج روز از تاریخ صدور چک مطالبه شود. اگر دارنده چک در ظرف مواعد مذکوره در این ماده پرداخت وجه آن را مطالبه نکند دیگر دعوی او بر علیه ظهر نویس مسموع نخواهد بود و اگر وجه چک به سببی که مربوط به محال علیه است از بین برود دعوی دارنده چک بر علیه صادر کننده نیز در محکمه مسموع نیست. سابقاً چک فقط در شعبه ای که دارنده دسته چک در آن دارای حساب بانکی بود قابل وصول بود اما با برقراری سیستم یکپارچه و ایجاد این امکان که چک در هر شعبه ای از شعبات بانک قابل وصول گردید با لحاظ رأی وحدت رویه شماره ۶۶۱ که محل صدور گواهی عدم پرداخت را محل وقوع جرم صدور چک بلا محل دانسته است در واقع محل صدور گواهی عدم پرداخت محل صدور چک بلا محل و محل وقوع جرم محسوب شده است؛ در نتیجه در سیستم یکپارچه کنونی تمامی چکها مشمول صدر ماده ۳۱۵ ق.ت بوده و محل تأدیه و محل صدور آنها واحد م. ب. و ذیل ماده ۳۱۵ در حال حاضر هیچ مصداقی ندارد و لذا در حال حاضر مهلت اخذ گواهی عدم پرداخت پانزده روز از تاریخ سررسید چک م. ب.. بدیهی است مطالبه وجه چک و اعتراض به عدم پرداخت باید در قالب صدور گواهی عدم پرداخت باشد و صرف ارسال اظهارنامه یا اخذ گواهی مراجعه به بانک کفایت نمی کند.