مؤمن: مقایسه میان مؤمن و کافر

ولی کافران، کفرشان بیشتر می‌شود: «وَ إِنِّی کُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِی آذَانِهِمْ وَ اسْتَغْشَوْا ثِیَابَهُمْ وَ أَصَرُّوا وَ اسْتَکْبَرُوا اسْتِکْبَارًا» «( نوح گفت: پروردگارا) و من هر زمان آنها را دعوت کردم که ایمان بیاورند و تو آنها را بیامرزی، انگشتان خویش را در گوشهایشان قرار داده و لباسهایشان را بر خود پیچیدند، و در مخالفت اصرار ورزیدند و به شدّت استکبار کردند». ۵. ۲ - سرپرست مؤمنان بودن خدا سرپرست مؤمنان خداست: «اللهُ ولِیّ الّذینَ آمنو...» «خداوند، ولی و سرپرست کسانی است که ایمان آورده‌اند...». ولی سرپرست کافران ، طاغوتها هستند. «...و الّذین کَفَروُا اَوْلِیاءُ الطاغُوت...» «...کسانی که کافر شدند اولیای آنها طاغوتها هستند...». ۵. ۳ - آرامش قلب مؤمنین خداوند بر دل مؤمن ، آرامش نازل می‌کند: «هُوَ الَّذِی أَنزَلَ السَّکِینَةَ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لِیَزْدَادُوا إِیمَانًا مَّعَ إِیمَانِهِمْ...» «او کسی است که آرامش را بر دلهای مؤمنان نازل کرد تا ایمانی بر ایمانشان بیفزایند...». ولی بر دلِ کفار ترس و وحشت می‌افکند: «سَأُلْقِی فِی قُلُوبِ الَّذِینَ کَفَرُواْ الرَّعْبَ...» «بزودی در دلهای کافران ترس و وحشت می‌افکنم...». ۵. ۴ - پیرو حق بودن مؤمنین افراد مؤمن، پیرو حق هستند: «وَ أَنَّ الَّذِینَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِن رَّبِّهِمْ...» «...مؤمنان از حقّی که از سوی پروردگارشان بود تبعیّت نمودند...». ولی افراد کافر پیرو باطل‌اند: «... الَّذِینَ کَفَرُوا اتَّبَعُوا الْبَاطِلَ...» «...کافران از باطل پیروی کردند...» منبع: تفسیر نور، ج۱۰، ص۵۲۹ · انفال/سوره۸، آیه۲ · نوح/سوره۷۱، آیه۷ · بقره/سوره۲، آیه۲۵۷ · فتح/سوره۴۸، آیه۴ · انفال/سوره۸، آیه۱۲ · محمد/سوره۴۷، آیه۳