مئونه

مَئونَه از واژگان به‌کار رفته در فقه ، به معنای خرج؛ هزینه است. مئونه از ریشهٔ «مَان» در لغت به معنای بار، سنگینی، شدت، زحمت و قُوت ( خوراک مورد نیاز) آمده و مقصود از آن در کلمات فقها، مخارج و هزینه‌های زندگی خود و خانواده و نیز کار و کسب م. ب.. از احکام آن در باب‌های طهارت ، زکات ، خمس ، حج ، رهن ، مزارعه ، نکاح ، غصب و شهادات سخن گفته‌اند. منبع: ابن منظور، لسان العرب، واژة «مان»