ناصریه: ترویج زیدیه

پس از قیام‌های گسترده شیعیان که سبب زوال دولت اموی و روی کار آمدن عباسیان شد، زیدیان که آرزوهایشان را در دست یابی به حکومت بر باد رفته می‌دیدند با دولت عباسی ناسازگاری کرده و شورشهای جدیدی را سازماندهی کردند. سرکوبی ظالمانه این قیام های توسط خلفای عباسی در قرن دوّم هجری، باعث پراکنده شدن علویان در سراسر جهان اسلام شد. چنین رویکردی از سوی حاکمان سبب ترویج فکر زیدیه و علاقه مردم به آنان شد. امامان زیدی قدرت سیاسی‌شان را‌ در قرن دوم و سوم توسعه داده و‌در طبرستان ، مغرب و یمن حکومت های محلی ایجاد نمودند. زیدیان که پیش از این با مرکزیت کوفه علیه حکومت‌های وقت به قیام های گسترده دست میزدند، از افکار و نظریات موجود در کوفه نیز تاثیر می‌گرفتند. به هر صورت در ادامه روند تکامل اندیشه‌ های رهبران این گروه و مکاتب فکری، زیدیه ایران و یمن یعنی قاسمیه ، هادویه و ناصریه در امتداد جریان نزدیک به امامیه قرار گرفتند وبه جریان‌های غالب و بارز زیدیه در آن دوران تبدیل گردیدند. منبع: تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق محمد أبو الفضل ابراهیم، ج۷، ص۱۶۰-۱۸۰ · تحول و تطور دولت زیدیه یمن، دانشگاه معارف اسلامی، قم، ص۵۰-۶۱ · آشنایی با زیدیه، فصل نامه هفت آسمان، شماره۱۱، ص۸۹