نتیجه و نظر نهایی — دکتر کاتوزیان در جلد اول عقود معین

بنابراین اولاً در مدت زمان پرداخت اقساط، آن را باید عقد اجاره دانست، اما به محض پرداخت آخرین قسط مالکیت کالا خود به خود به خریدار منتقل شده و بیع در این لحظه محقق میگردد و نیازی به ایجاب و قبول مجدد نیست. زیرا ایجاب و قبول در ابتدای قرارداد اعلام گردیده است. شرط ضمن عقد را باید شرط نتیجه دانست و به نوعی می توان بیع منعقده را بیع معلق تلقی کرد معلق به پرداخت تمامی اقساط). دکتر کاتوزیان در جلد اول عقود معین در شماره ۵۵ می نویسد: «آنچه ماهیت عمل حقوقی را معین میکند قصد مشترک دو طرف است، در فرضی که اجاره خود به خود به تملک منتهی میشود پیروی از قصد مشترک مستلزم این است که تملیک معلق بر پرداخت تمام اقساط اجاره یا ثمن شود. این تحلیل باعث نزدیک شدن نظرها و نفوذ قرارداد می شود و اجاره به شرط تملیک را بیهوده نمی سازد.» ثانیا، با این وصف مستأجر نمی تواند بدون اجازه موجر کالا را به دیگری بفروشد یا به هر طریقی منتقل کند، مگر اینکه این اجازه در قرارداد یا به صورت جداگانه به او داده شده باشد. در صورت عدم اجازه موجر و فروش آن توسط مستأجر، موضوع می تواند از مصادیق انتقال مال غیر باشد.