نجاست

نجاست در مقابل طهارت ، به معنای پلیدی و ناپاکی خاصی است، که باید انسان در عبادات از آنها اجتناب کند و با طهارت لازم، آن عبادت‌ها را به جا آورد. نجاسات اصلی عبارتند از: ادرار و مدفوع (انسان و حیوان حرام گوشت)، منی، مردار (حیوان دارای خون جهنده و بدن انسان مرده)، خون ، سگ و خوک ، مسکرات ، فقاع ، و کافر . در مواردی مانند نماز و طواف ، طهارت واجب است، و در صورت نجاست بدن یا لباس، نماز و طواف باطل خواهد بود؛ و همچنین نجس کردن مقدسات مثل مسجد و قرآن ، حرام است و در صورت نجاست، تطهیر آنها واجب است. چیزهایی که اشیای نجس و متنجس را پاک می‌کنند، مطهرات نامیده می‌شوند، مانند آب ، زمین و خورشید . اعیان نجس (جز موارد خاص) قابل تطهیر نیستند. معامله با اعیان نجس حرام است (جز موارد خاص)، همچنین خوردن و آشامیدن نجاسات حرام است. از عنوان یاد شده در باب‌های طهارت، صلات ، حج ، تجارت ، اطعمه و اشربه و صید و ذباحه سخن گفته‌اند.