نجف: وجه تسمیه

دو وجه تسمیه برای این نام‌گذاری ذکر شده است: ۲. ۱ - مکان مرتفع نجف واژه‌ای عربی به معنای منجوف است. منجوف به مکانی مستطیل شکل و مرتفع گفته می‌شود که آب در اطراف آن جمع می‌گردد ولی بر سطح آن جاری نمی‌شود. این شهر را از آن رو نجف نامیده‌اند که نسبت به زمین هاى مجاور بلند، و به سبب آن که مستطیل شکل و یا دایره‌اى است، آب بر سطح آن جمع نمى شود. بزودى بالاى کوهى خواهم رفت که من را از غرق شدن در آب حفظ مى کند.» و روى زمین کوهى بزرگتر و مرتفع تر از آن نبود، بارى حق عزوجل به کوه خطاب فرمود: اى کوه، آیا از من به تو باید پناه برده شود؟ پس کوه بلافاصله تکه تکه گردید و به طرف بلاد و سرزمین هاى شام پرتاب و به ریگ‌هاى ریز و کوچکى مبدل گشت و سپس دریاچه‌ای پهناور در آن شکل گرفت که به «نی» اشتهار یافت. این دریاچه با گذشت زمان به تدریج خشک شد و از این رو به آن «نی جَفّ» گفتند؛ یعنی دریای نی خشک شد. بعد از آن مردم آن سرزمین را «نجف» خواندند زیرا اداء آن بر زبان‌شان سهل‌تر و آسان‌تر بود. منبع: معجم البلدان، ج۵، ص۲۷۱ · هود/سوره۱۱، آیه۴۳ · بحار الانوار، ج۱۰۰، ص۲۴۲ · علل الشرائع، ج۱، ص۳۱ · مستدرک سفینه البحار، ج۹، ص۵۴۴