نحوه ی رسیدگی داوری

رسیدگی داوری توسط داور واحد یا هیأت داوران با طرح درخواست رسیدگی از سوی هر یک از طرفین آغاز می شود. آنچه در رسیدگی های داوری دارای اهمیت خاص است و آن را به رسیدگی های قضایی نزدیک می سازد، ترافعی بودن رسیدگی هاست. دلایل و مدارک هر یک از طرفین باید به رؤیت و اطلاع طرف مقابل برسد و هر دو طرف باید حق حضور داشته باشند و از این فرصت برخوردار باشند که اظهارات و دلایل خود را در اثبات ادعا یا دفاع از آن ارائه دهند. اصل حاکمیت اراده بر جریان رسیدگی های داوری نیز حاکم است و طرفین و داوران می توانند با رعایت قانون قواعد و تشریفات رسیدگی را تعیین کنند. این آزادی در قوانین ملی و اسناد بین المللی راجع به داوری نیز آمده است. جهت رسیدگی درست و اصدار رأی منصفانه، لازم است داور به ویژه در داوری های بین المللی اوصافی را از قبیل آشنایی با قواعد داوری و قانون قابل اعمال، نحوه ی برخورد با موضوعات و مسائل خاص داوری، قدرت سازگاری و هماهنگی با سایر داوران، مهارتهای زبانی و تجربه را دارا باشد. بعضی از مؤسسات داوری در مورد داوری هایی که زیر نظر آنها جریان می یابد مقرراتی در خصوص چگونگی رفتار یا طرز عمل داوران وضع کرده اند. اصطلاحاً code of etich (کد اخلاقی گفته می شود که ناظر به نحوه ی رفتار و طرز برخورد داوران و یا سایر اشخاص دخیل در حل اختلاف است. به عنوان نمونه طبق مقرراتی که به همین منظور توسط کمیته ی مشترکی از انجمن داوری آمریکا و کانون وکلای آمریکا در سال ۱۹۷۷ تهیه و وضع شده است، داور باید رسیدگیها را با صداقت و انصاف و همراه با دقت نظر برگزار کند و تصمیمات را به طور عادلانه و پس از مشورت و تبادل نظر اتخاذ نماید. در جهت مقابل، داور از این اختیار برخوردار است که رسیدگی ها را به گونه ای که معقول و مناسب تلقی میکند، برگزار نماید. به هر حال، پس از ختم رسیدگی های داوری، داور یا داوران رأی خود را در خصوص اختلاف طرفین صادر می کند. هرگاه داوران اختیار سازش هم داشته باشند، می توانند در این جهت اقدام و اگر سازش حاصل شود، به درخواست طرفین شروط حاصل از سازش را در قالب رأی داوری تنظیم می کنند.