نذر: اقسام

نذر دو گونه است: ۱. نذر بِرّ و طاعت که نذر مجازات نیز نامیده می‌شود. ۲. نذر زجر ، لجاجت و غضب. نذر برّ نیز دو گونه است: نذر معلّق که عبارت است از التزام به چیزی به شرط حدوث نعمت و یا رفع بلایی، مانند اینکه بگوید: اگر خداوند فرزندی به من عنایت کند یا بیماری‌ام را بهبود بخشد، برای خدا بر عهده من است که فلان مقدار از مالم را صدقه دهم، و نذر تبرعی که عبارت است از التزام به چیزی ابتداءً، بدون آنکه آن را مشروط به شرطی کند، مانند نذر صدقه دادن به مالی معین. نذر زجر عبارت است از التزام به چیزی در صورت ارتکاب یا ترک کاری، مانند اینکه بگوید: اگر به خانه فلانی بروم (فعل) یا نروم (ترک)، فلان مقدار از مالم صدقه برای خدا باشد. نذر در یک تقسیم‌بندی دیگر، به لحاظ متعلق به نذر فعل و نذر نتیجه تقسیم می‌شود. نذر به اعتبار مقید یا مطلق بودن متعلق آن به نذر معین یا موقت و نذر مطلق تقسیم می‌شود. نذر مقید نذری است که به زمان یا مکانی خاص مقید باشد. در مقابل، نذر مطلق، نذری است که زمان یا مکانی خـاص بـرای آن تعیین نشده باشد. ۲. ۱ - حکم بر پایه آیات و روایات و نیز اجماع فقها، نذر امری مشروع است؛ هرچند برخی آن را مکروه دانسته‌اند. منبع: ج۳، ص۲۸۴ - ۲۸۵ · ج۳، ص۲۸۵ · مهذب الاحکام، ج۲۲، ص۳۱۲ · ایضاح الفوائد، ج۴، ص۴۷