مسئله محل اختلاف است. جمعی قضا را واجب و جمعی دیگر آن را مطابق احتیاط دانستهاند. همچنین زنی که در اثر حیض نتوانسته نماز نذر شده را در وقت تعیین شده به جا آورد، در وجوب قضای آن بر وی اختلاف است. جمعی آن را واجب دانستهاند. بعضی در وجوب آن تامل کردهاند؛ بلکه برخی آن را واجب ندانستهاند. بعضی تفصیل داده و گفتهاند: اگر وقت نذر معین بوده و حیض در آن وقت عارض شده باشد، قضا واجب نیست و اگر وسیع بوده و زن ، وفا به آن را به تاخیر انداخته تا حیض شده است، قضا واجب خواهد بود، مانند آنکه خواندن نوافل سه روز از ماه رجب را نذر کند، لیکن آن را تا سه روز پایانی ماه به جا نیاورد و در آن سه روز حیض شود.
کسی که روزه یک سال را نذر کرده است، باید تمامی آن سال جز عید فطر و قربان و ایام تشریق (یازده، دوازده و سیزدهم ذیحجه ) برای کسی که در منی است را روزه بگیرد. دو روز عید و نیز ایام تشریق را روزه نمیگیرد و قضای آنها نیز بر او واجب نیست. البته برای کسی که در غیر منی است، روزه ایام تشریق نیز واجب است و اگر بدون عذر، از روی عمد بعض ایام سال را روزه نگیرد، در صورتی که در نذر شرط تتابع (پی در پی بودن روزههای سال) نکرده باشد روزه را از همانجا که قطع کرده است ادامه میدهد و اگر تتابع را شرط کرده باشد، آیا از سر گرفتن روزه از روز اوّل و نادیده گرفته شدن آنچه گرفته نیز واجب است یا نه؟
مسئله محل اختلاف است. برخی از سر گرفتن را واجب دانستهاند. در مقابل، برخی قائل به عدم وجوب آن شدهاند. در هر دو صورت قضا و کفاره واجب است. چنانچه روزه نگرفتن از روی عذر، همچون بیماری ، حیض و نفاس و سفر ضروری باشد، از سر گرفتن روزه واجب نیست؛ بلکه از همانجا که قطع شده است، ادامه میدهد، هرچند شرط تتابع کرده باشد؛ چنانکه کفاره نیز واجب نمیشود؛ لیکن وجوب قضای روزههای نگرفته، محل اختلاف است.
منبع: العروة الوثقی، ج۳، ص۶۲ · ج۱، ص۱۰۱ · کشف الغطاء، ج۲، ص۲۲۴ · موسوعة الخوئی، ج۷، ص۴۲۹ · ذخیرة العقبی، ج۸، ص۱۲۳ – ۱۲۴ · ج۳، ص۷۳۰ · ج۳، ص۲۸۸ · ج۱۱، ص۳۸۱
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
