نزول وحی: داستان ورقة بن نوفل

اینک برای نمونه به دو داستان برگرفته شده از روایات اهل حدیث اشاره و با دلایل عقلی و نقلی ساختگی بودن آن‌ها را روشن می‌کنیم : ورقة بن نوفل از عمو زادگان حضرت خدیجه (علیهاالسلام) و فردی با سواد اندک و کم و بیش از تاریخ انبیای سلف با خبر بود. در وصف او گفته‌اند: «و کان قارئا للکتب و کانت له رغبة عن عبادة الاوثان»، «و کان ورقة قد تنصر و قرا الکتب و سمع من اهل التوراة و الانجیل، و کان امرا تنصر فی الجاهلیة و کان یکتب الکتاب بالعبرانیة فیکتب من الانجیل بالعبرانیة»، می‌گویند: او بود که پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را از نگرانی که در آغاز بعثت برایش رخ داده بود نجات داد. خدیجه که از تاخیر او نگران شده بود، کسی را به دنبال او فرستاد ولی او را نیافت، تا آن که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به خود آمد و به خانه رفت، ولی با حالتی هراسناک و خود باخته خدیجه پرسید: تو را چه می‌شود؟ گفت : «از آن چه می‌ترسیدم بر سرم آمد پیوسته در بیم آن بودم که مبادا دیوانه شوم، اکنون دچار آن شده ام! » خدیجه گفت : هرگز گمان بد به خود راه مده، تو مرد خدا هستی و خداوند تو را رها نمی‌کند، حتما نوید آینده روشنی است. آری هرگز پیامبر شک نمی‌کند و تردید به خود راه نمی‌دهد که آن که بر او آمده فرشته است و از جانب حق تعالی پیام آورده است. مقام حضور در پیشگاه حق جایگاهی است که در آن وهم و شک و ترس راه ندارد. منم، من، خدایی که جز من خدایی نیست، پس مرا پرستش کن و به یاد من نماز برپا دار» سپس به او دستور داده می‌شود: «و الق عصاک فلما رآها تهتز کانها جان ولی مدبرا و لم یعقب؛ ‌ای موسی نترس که رسولان در نزد من نمی‌ترسند» بدین ترتیب به محض ایجاد ترس، عنایت الهی شامل حال پیامبر الهی گشته او را از هرگونه هراس رها کرده است. ۳. ۵ - عنایات خاص الهی آیات فوق نشان می‌دهند که پیامبران در محضر الهی دارای بینشی روشن و عاری از هرگونه شک و ریب هستند. هم چنین ملکوت آسمان‌ها و زمین بر آنان منکشف گردیده تا از موقنین شوند. آیا پیامبر اسلام مقامی کمتر از مقام موسی و ابراهیم خلیل (علیهم‌السلام) داشت تا عنایتی که خدا درباره آنان روا داشته است، درباره او روا ندارد؟ ۲. اختلاف نقل داستان، خود گواه ساختگی بودن آن است. اختلاف متن به حدی است که مراجعه کننده متحیر می‌شود کدام را باور کند، و نمی‌توان میان آن‌ها سازش داد. ۳. منبع: ج۱، ص۲۳۸ · صحیح بخاری، ج۱، ص۳ · حیاة محمد، ص۹۶-۹۵ · ج۳، ص۴۸۳، شماره۵۱۱ · انعام/سوره۶، آیه۱۱۵ · مجمع البیان (تفسیر طبرسی)، ج۱۰، ص۳۸۴ · طه/سوره۲۰، آیه۱۴ ۱۱ · نمل/سوره۲۷، آیه۱۰ · انعام/سوره۶، آیه۷۵ · گردآوری:سید رضی، تحقیق:الحسون، خطبه۱۹۲، ص۴۷۴ · محمد بن اسحاق، سیره ابن اسحاق، ص۱۲۳ · ج۱، ص۳۵۷-۳۵۶ · ج۶، ص۴۷۵ · ج۶، ص۴۷۶