نظریه اول نظریه بیع — استدلال دوم توجه به الفاظ خاصی است

استدلال دوم توجه به الفاظ خاصی است که در قانون پیش فروش ساختمان به کار رفته است. هر چند در اکثر مواد از لفظ پیش فروشنده و پیش خریدار استفاده شده اما قانون گذار در ماده ۲۰ به صراحت از لفظ فروشنده و خریدار» بهره گرفته است. سؤال اگر قرارداد پیش فروش ساختمان را از نوع عقد بیع بدانیم مبیع آن از چه نوعی است؟ کلی فی الذمه کلی در معین یا عین معین؟ الف) کلی فی الذمه مالی است که صفات آن در ذهن مشخص اما در عالم خارج بر افراد متعدد صادق است مثل برنج گندم در مبیع کلی فی الذمه مقدار جنس و وصف باید مشخص باشد. در مبیع کلی فی الذمه فروشنده متعهد میشود مقدار معینی از مال را که مثل آن در بازار متعدد است به خریدار تحویل دهد. ب کلی در معین مقدار معینی از مال که اجزاء آن با هم مساوی اند، مثلاً یک تن گندم از ده تن گندم موجود در انبار ج) عین معین عین معین مالی است که بر مصداق واحد منطبق بوده و صدق می کند. به عبارتی، عین معین برعکس کلی فی الذمه در عالم خارج موجود بوده و می توان به آن اشاره کرد مثل این منزل یا این کیسه برنج یا این خودرو