نظریه شماره ۷۴۴۰۷ مورخ ۱۳۸۰/۵/۱۵

ضمانت و ظهر نویسی در قانون تجارت دو مقوله جداست. ظهر نویس، ب. ت. ب. مقررات مواد ۲۴۵ تا ۲۴۷ و ۲۴۹ قانون تجارت، دارنده براتی است که در صدد انتقال برات به شخص دیگر م. ب. و با ظهر نویسی برات، آن را به شخص مورد نظر خود منتقل می نماید. ظهر نویس باید مراتب انتقال برات به شخص مورد نظر خود اعم از این که شخص مذکور حامل باشد. یا شخص معین قید نماید. چنانچه منظور از منتقل الیه شخص معینی باشد باید اسم آن شخص را در محل معینی ذکر کنید. در حالی که ضامن کسی است که ضمانت برات دهنده با هر یک از ظهر نویسها یا چند نفر از آنها را به طور مشخص می نماید و مسوولیت تضامنی او، فقط با فرد یا افرادی خواهد بود که ضمانت آنها را کرده است. با این وصف وجود امضا هر شخص در پشت برات یا سفته با چک، چنانچه شرایط ظهر نویسی را نداشته باشد عرفا عنوان ضامن را خواهد داشت مگر این که تصریح شده باشد که امضا شخص مذکور صرفا به منظور تصدیق و گواهی امضا برات دهنده یا ظهر نویس یا مسائل دیگر است. ه) نظریه شماره ۷/۴۰۲۵ مورخ ۱۳۷۷/۶/۱۷: نوشته پشت اسناد تجاری خاص مانند برات سفته و چک به سه صورت ممکن است به عمل آید