نقش پیامبران در معجزه: معجزه، فعل الهی یا نبوی

البته می‌توان از نظرگاه دیگری (با حفظ مطالب فوق) معجزه‌ها را به دو گونه تقسیم کرد: ۱. معجزه‌هایی که صرفاً فعل خداوند بوده و پیامبر تنها نقش واسطه را دارا است؛ ۲. معجزه‌هایی که شخص پیامبر با اذن و قدرت الهی ، آن‌ها را انجام می‌داده است. نوع اول، مانند کارهایی که قرآن برای حضرت موسی (علیه‌السّلام) نقل کرده است - مانند نور افشانی دست موسی و یا اژدها شدن عصای او - و یا مانند خود قرآن که بزرگ‌ترین معجزه پیامبر اسلام است. نوع دوم، مانند کارهای خارق عادت که قرآن برای حضرت عیسی (علیه‌السّلام) نقل می‌کند. قرآن به نقل از حضرت عیسی (علیه‌السّلام) خطاب به بنی‌اسرائیل می‌فرماید: «اَنِّی اَخْلُقُ لَکُمْ مِنَ الطِّینِ کَهَیْئَةِ الطَّیْرِ فَاَنْفُخُ فِیهِ فَیَکُونُ طَیْراً بِاِذْنِ اللّهِ وَ اُبْرِئُ الْاَکْمَهَ وَ الْاَبْرَصَ وَ اُحْیِ الْمَوْتی بِاِذْنِ اللّهِ» ؛ من برای شما از گل ، همانند شکل پرنده می‌سازم و سپس در آن می‌دمم و به اذن خداوند به صورت پرنده‌ای درمی‌آید و کور مادر زاد و مرض پیسی را شفا می‌دهم و مرده را به اذن خداوند زنده می‌گردانم. در این آیات حضرت عیسی (علیه‌السّلام)، ساختن پرنده، شفا دادن کور مادر زاد و مرض پیسی و زنده کردن مرده را به خود نسبت می‌دهد و آن را عمل خویشتن معرفی می‌کند، ولی با اذن خداوند و قدرتی که پروردگار در اختیار او قرار داده است. منبع: مائده/سوره۵، آیه۱۱۰