نقش پیامبران در معجزه: نقش اذن الهی در وقوع معجزه

آیا پیامبران می‌توانند معجزه‌ها را از سوی خودشان و بدون اذن الهی ، انجام دهند و اساساً نقش آن‌ها در رخ دادن معجزه‌ها چیست؟ نه تنها معجزه و کارهای خارق العاده، بلکه هر فعلی که از انسان سر می‌زند، بدون اذن و اجازه پروردگار نخواهد بود، لیکن کارهای زشت و نافرمانی از دستورهای الهی با اذن تکوینی ، یعنی قدرتی که خداوند در اعضا و جوارح انسان قرار داده است، انجام می‌گیرد و کارهای خوب بر اساس اذن تکوینی و نیز اذن تشریعی پروردگار که در قالب اوامر و نواهی شریعت است، صورت می‌گیرد. وقوع معجزه‌ها نیز از این قاعده مستثنی نیست و به طور حتم با اذن الهی و امر او انجام می‌گیرد. خداوند سبحان در قرآن می‌فرماید: «وَ ما کانَ لِرَسُول اَنْ یَاْتِیَ باِیَة اِلاّ بِاِذْنِ اللّهِ فَاِذا جاءَ اَمْرُ اللّهِ قُضِیَ بِالْحَقِّ وَ خَسِرَ هُنالِکَ الْمُبْطِلُونَ»؛ و هیچ پیامبری حق نداشت معجزه‌ای جز به فرمان خدا بیاورد. و هنگامی‌ که فرمان خداوند (برای مجازات آن‌ها) صادر شود، به حق داوری خواهد کرد؛ و آنجا اهل باطل زیان خواهند کرد. در این آیه تصریح شده که صادر شدن معجزه به اذن خدا وابسته است؛ اما باید توجه داشت که وجود شریف پیامبران، واسطه‌ی تحقق معجزه‌ها است؛ همان طور که شفاعت ، بدون اذن الهی صوت نمی‌گیرد: «مَنْ ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ اِلاّ بِاِذْنِهِ» «ما من شفیع الا من بعد اذنه ذلکم الله ربکم فاعبدوه» اما هر کسی هم مقام شفاعت کردن را نخواهد داشت و تنها پیامبران و اولیای الهی دارای این مقام بزرگ هستند. منبع: مؤمن/سوره۴۰، آیه۷۸ · بقره/سوره۲، آیه۲۵۵ · یونس/سوره۱۰، آیه۳