نماز استیجاری

نماز استیجاری ، نماز واجبی است که فرد به نیابت از یک میّت و در ازای اجرت می‌خواند و هدف آن فراغ ذمه فرد درگذشته است. این عمل بنابر نظر مشهور فقها مشروع و صحیح است. در نیت این نماز، قصد نیابت از میّت یا قصد انجام وظیفه‌ی بر عهده او شرط است؛ اگرچه اخذ اجرت داعی عمل باشد، منافاتی با قصد قربت ندارد. از شرایط اجیر، عارف بودن به احکام نماز است، اما عدالت شرط نیست. همچنین در نماز استیجاری، تعیین میّت (حتی به اجمال) ضروری است. اگر اجیر قبل از اتمام عمل بمیرد و مباشرت در قرارداد شرط شده باشد، اجاره نسبت به باقیمانده باطل می‌شود. در نهایت، اجیر باید مطابق تقلید یا اجتهاد خود به احکام نماز عمل کند و این نماز را می‌توان به فرادا یا جماعت خواند.