نمی دهند

نمی دهند. این گروه به آیه ۲۳ از سوره نساء استناد می کنند که در آنجا فقط به أَهَاتُکُمُ اللاتِی أَرْفکم و نیز «أخواتکم من الرضاعة اشاره شده و از دیگران نام برده نشده است؛ ولی فقهای امامیه با استناد به حدیث مشهور و متواتر نبوی، غیر از مادران و خواهران، کلیه کسان دیگر را نیز که طبق قاعده نسب، حکم حرمت شامل آنهاست در ردیف خواهران و مادران می دانند و مشمول حرمت ناشی از قرابت رضاعی محسوب می کنند. برای روشن شدن احکام رضاع بیان دو مسئله فقهی ضروری است: . پدر طفلی که شیر خورده نمی تواند با اولاد صاحب اللبن، اعم از نسبی یا رضاعی، ازدواج کند و چنانچه صاحب اللین از زن دیگرش فرزندی داشته و یا پدر رضاعی دختری باشد، بچه های صاحب اللبن ازدواج کند؛ زیرا خواهران بچه ها خواهران فرزندان او محسوب می شوند و خواهر فرزند در حکم فرزند است و بر پدر حرام خواهد بود. مستند این فتوا اخباری است که به سند صحیح به تحریم تصریح کرده اند و در آنها آمده است که این گونه اطفال حکم ولد صاحب اللبن را دارند.