نهایی و الزام آور بودن تصمیم کارشناس برای طرفین اختلاف

نهایی و الزام آور بودن تصمیم کارشناس برای طرفین اختلاف. پیروی نکردن کارشناس از قواعد حاکم بر داوری و رسیدگی های دادگاهی. پیروی نکردن کارشناس از قواعد حاکم بر داوری و رسیدگی های دادگاهی. پیچیدگی های زندگی صنعتی و مسائل خاص آن و همچنین گسترده تر شدن روابط بازرگانی و بین المللی به گونه ای است که حل اختلافات بیشمار ناشی از آنها به تخصص و دانش مرتبط نیاز دارد و از عهده ی قضات و اشخاص عادی خارج است. بدین روی در قوانین و نیز اسناد بین المللی بر استفاده از نظر کارشناسی در جریان رسیدگی دادگاه ها و دیوانهای داوری در مواقع لزوم تأکید شده است. اما آنچه نقش و اهمیت کارشناسی را در این بحث دو چندان کرده استفاده از کارشناس به عنوان شخص ثالثی است که اختلاف را به طور مستقیم حل و فصل می کند. یعنی کارشناس، دیگر تابع و وابسته به رسیدگی قضایی یا داوری نیست که حسب خواست آنها دانش و تجربه ی خویش را به کار گیرد بلکه با درخواست طرفین خود مستقلاً به کارشناسی می پردازد و تشخیص و حکم وی اساس حل اختلاف قرار می گیرد. به بیان دیگر، استفاده از نظریه ی کارشناسی به طور مستقل به منظور حل و فصل اختلافات در محدوده ای فراتر از حوزه ی ارزیابی و در کل مطرح شدن آن به عنوان یک شیوه ی جایگزین حل و فصل اختلاف امری است که اخیراً در نظام حل اختلاف پاره ای از کشورها و همچنین در اسناد بین المللی پدیدار شده است.