نهی: مفهوم نهی

با این تفاوت که امر، طلب ایجاد فعل و نهی، طلب ترک آن است. بنابر آنچه به جمعی نسبت داده شده است، مفهوم نهی هرچند طلب است؛ لیکن نه طلب ترک فعل، بلکه طلب کفّ و خودداری از انجام دادن فعل است زیرا ترک امری عدمی و نامقدور است؛ بر خلاف کف (خودداری) که امری وجودی و مقدور م. ب. و تکلیف باید به امری که مقدور مکلف است، تعلق بگیرد؛ لیکن از این اشکال جواب داده‌اند که ترک به لحاظ بقا و استمرار ، مقدور مکلف است و از این جهت، متعلق تکلیف قرار گرفته است. ۲. ۱ - اقوال مفهوم نهی برخی معاصران گفته‌اند: امر عبارت است از بر انگیختن، تحریک و واداشتن مکلف بر انجام دادن فعل و نهی عبارت است از زجر و باز داشتن مکلف از انجام دادن فعل. بنابر این، تعریف نهی به طلب ترک، تعریف به لازم است؛ چه اینکه لازمه زجر و باز داشتن از انجام دادن فعل، طلب ترک آن است. برخی دیگر گفته‌اند: نهی عبارت است از اعتبار شارع محرومیت مکلف را از چیزی به لحاظ اشتمال آن بر مفسده ملزمه و ابراز آن امر اعتباری با صیغه نهی و مانند آن. بنابر این، صیغه نهی برای دلالت بر امر اعتباری و ابراز آن وضع شده است، نه برای زجر و منع. منبع: کفایة الاصول، ص۱۴۷ · معالم الدین (اصول الفقه)، ص۹۰–۹۱ · کفایة الاصول، ج۱، ص۱۴۹ · ج۲، ص۱۳۴–۱۳۵ · محاضرات فی اصول الفقه، (مسلسل ۴۵)، ج۳، ص۲۷۴