نورالله اصفهانی مسجدشاهی: سمت سرخ حماسه

نخستین جنگ جهانی تا ۲۴ محرم ۱۳۳۶ ق. ادامه یافت. درگیری با احزاب سیاسی غیر مذهبی، رسیدگی به دادخواهی انبوه پابرهنگان که جز آن فقیه فرزانه پناهی نداشتند و در پی آن کشمکش با کارگزاران دولت، کردار هر روزه آن راهبر دلسوز شمرده می‌شد. دین باوران که در پی بهانه‌ای برای رویارویی با نظام بودند در ۱۳۴۶ هـ. ق همزمان با تصویب قانون نظام وظیفه اوضاع را مناسب یافته، زبان به اعتراض گشودند. نیروهای دولتی در برابر انبوه مؤمنان معترض ایستادند و اندک اندک همه مردم با چهره حقیقی خودکامه جدید تهران آشنا شدند. او چنان می‌اندیشید که اگر همه رهبران ملی و مذهبی به قم مهاجرت کنند و در پناه حضرت معصومه علیهاالسّلام بست بنشینند نهضت بسی زودتر به بار می‌نشیند. آنگاه نامه‌های فراوان به شهرهای گوناگون گسیل داشت و روحانیان را به هجرتی سرنوشت ساز فراخواند. منبع: ج۲، ص۱۳۹ · ج۲، ص۱۴۳_ ۱۴۴ · اندیشه سیاسی و تاریخ نهضت بیدارگرانه حاج آقا نورالله اصفهانی، ص۳۹۹_ ۴۰۰ · اندیشه سیاسی و تاریخ نهضت بیدارگرانه حاج آقا نورالله اصفهانی، ص۱۴۳ · اندیشه سیاسی و تاریخ بیدارگرانه حاج آقا نورالله اصفهانی، ص۳۷۵_ ۳۸۶