نِکاح (مفردات‌نهج‌البلاغه): کاربردها

برخی از مواردی که در «نهج البلاغه» به کار رفته است، به شرح ذیل م. ب.: نُکِحَتْ - حکمت ۱۲۵ (موعظه)" name="_ نُکِحَتْ - حکمت ۱۲۵ (موعظه)" title=" نُکِحَتْ - حکمت ۱۲۵ (موعظه)" >۲. ۱ - نُکِحَتْ - حکمت ۱۲۵ (موعظه) حضرت علی (علیه‌السلام) خطاب به اهل قبور فرمود: «أَمّا الدّورُ فَقَدْ سُکِنَتْ وَ أَمّا الاَْزْواجُ فَقَدْ نُکِحَتْ وَ أَمّا الاَْمْوالُ فَقَدْ قُسِمَتْ.» «امّا خانه‌هایتان را دیگران ساکن شدند، همسرانتان به ازدواج افراد دیگر در آمدند و اموالتان تقسیم شد.» (شرح‌های حکمت: ) انکاح: زنى را به زنى دادن و براى دیگرى زن گرفتن. فَنَکَحْنا - نامه ۲۸ (خطاب به معاویه)" name="_ فَنَکَحْنا - نامه ۲۸ (خطاب به معاویه)" title=" فَنَکَحْنا - نامه ۲۸ (خطاب به معاویه)" >۲. ۲ - فَنَکَحْنا - نامه ۲۸ (خطاب به معاویه) حضرت می‌فرماید: « فَنَکَحْنا وَ أَنْکَحْنا .» یعنى «زن گرفتیم و زن را به زنى دادیم و براى مردان زن گرفتم.» (شرح‌های نامه: ) منبع: نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۰۲، حکمت ۱۲۵ · نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۷۶۵، حکمت ۱۳۰ · ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۵۲۸ · نهج البلاغه، ت الحسون، ص۶۲۱، نامه ۲۸ · نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۶۰۵، نامه ۲۸ · ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۷۵۹