نکتهٔ فقهی: اسباب قهری تملک

مالک شدن را تَمَلُّک گویند و در بابهای مربوط به عقود و ایقاعات و نیز بابهایی نظیر جهاد ، احیاء موات و حدود از آن سخن رفته است.

تملّک به معنای فراهم کردن اسباب آن همچون قبول در عقود ، حیازت ، و احیاء موات ، امری مباح است، لیکن گاهی ـ به سبب عارضه‌ای ـ حکم دیگری پیدا می‌کند، مانند کراهت تملّک از راه قرض گرفتن بدون ضرورت یا وجوب تملّک آب وضو با خریدن در صورت توقف تحصیل آب بر آن. منبع: منهاج الصالحین، ج۲، ص۱۶۹ · توضیح المسائل مراجع، ج۱، ص۳۷۲، م۶۶۵

وجود سبب تملّک و تملّک کننده دو رکن اساسى حصول تملّک است. ۲. ۱ - سبب تملّک سبب تملّک یا اختیاری است یا قهری . اسباب اختیارى عبارتند از: ۱. قبول در عقود تملیکى همچون بیع ، هبه ، صدقه ، صلح ، اجاره و جز آنها. ۲. حیازت . ۳. احیاء موات . ۴. غنیمت . ۵. التقاط . ۶. اخذ به شفعه . ۷. مقاصّه . اسباب قهرى تملّک عبارتند از: مرگ که سبب انتقال قهرى مال میّت به ورثه او مى‌گردد. و ارتداد که اموال مرتد با شرایطى به طور قهرى به ورثه او منتقل مى‌شود. ۲. ۲ - تملّک کننده در تملّک کننده اهلیّت شرط است. انسان حتى جنینِ در رحم مادر، صلاحیت تملّک دارد؛ از این‌رو، جنین ارث مى‌برد به شرط آنکه زنده به دنیا آید.

وجود سبب تملّک و تملّک کننده دو رکن اساسى حصول تملّک است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): وجود سبب تملک و تملک‌کننده دو رکن اساسی برای حصول تملک هستند. شاخه: اموال و مالکیت

در تملّک کننده اهلیّت شرط است. انسان حتى جنینِ در رحم مادر، صلاحیت تملّک دارد؛ از این‌رو، جنین ارث مى‌برد به شرط آنکه زنده به دنیا آید. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در تملک‌کننده اهلیت شرط است و انسان، حتی جنین در رحم مادر، صلاحیت تملک دارد، به شرط آنکه زنده به دنیا آید. شاخه: اموال و مالکیت