نکتهٔ فقهی: انواع بیمه عمر (بیمه اشخاص)

برخی از نویسندگان حقوقی در تعریف بیمه اشخاص نوشته‏اند بیمه اشخاص بیمه‏ای است که موضوع مورد بیمه در آن، عبارت است از حوادثی که حقوق غیر مالی بیمه‏گذار یا ثالث معین را تهدید می‏کند. مانند بیمه حوادث و ناخوشی و بیمه عمر و زندگی. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): بیمه اشخاص بیمه‌ای است که موضوع آن حوادثی است که حقوق غیرمالی بیمه‌گذار یا شخص ثالث معین را تهدید می‌کند، مانند بیمه حوادث، ناخوشی، عمر و زندگی. شاخه: مدنی

هدف از بیمه‏های اشخاص، مانند بیمه‏های اموال و مسئولیت، تأمین آرامش خاطر برای بیمه‏گذار است. ولی دو ویژگی، این نوع بیمه را از بیمه‏های دیگر متمایز می‏سازد؛ نخست آنکه حوادثی را شامل می‏شود که به طور مستقیم به شخص انسان مربوط می‏شود؛ مانند فوت، بازماندگی، حوادث بدنی و بیماری‏ها. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): هدف از بیمه‌های اشخاص، تأمین آرامش خاطر برای بیمه‌گذار است و حوادثی را شامل می‌شود که مستقیماً به شخص انسان مربوط است؛ مانند فوت، بازماندگی، حوادث بدنی و بیماری‌ها. شاخه: مدنی

دوم آنکه حوادث مورد نظر، همواره جنبه خسارتی ندارند؛ مانند زنده ماندن بیمه شده در پایان مدت معین. لذا گفته می‏شود، بیمه‏های اشخاص بر خلاف بیمه‏های خسارتی، خصلت غرامتی ندارند و پیرو اصل غرامت نیستند. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): بیمه‌های اشخاص برخلاف بیمه‌های خسارتی، خصلت غرامتی ندارند و پیرو اصل غرامت نیستند، زیرا حوادث مورد نظر همواره جنبه خسارتی ندارند (مانند زنده ماندن بیمه شده در پایان مدت معین). شاخه: مدنی

«بیمه عمر یا بیمه زندگی را می‏توان چنین تعریف کرد: قراردادی که به موجب آن بیمه‏گر در مقابل دریافت حق بیمه، متعهد می‏شود که در صورت فوت بیمه شده یا در صورت زنده ماندن بیمه شده در مورد تعیین شده در قرارداد، مبلغ بیمه شده را به بیمه‏گذار (یا بیمه شده) یا استفاده کننده معین شده از سوی او بپردازد». — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): بیمه عمر قراردادی است که به موجب آن بیمه‌گر در مقابل دریافت حق بیمه، متعهد می‌شود که در صورت فوت بیمه شده یا در صورت زنده ماندن بیمه شده در موعد تعیین شده، مبلغ بیمه شده را به بیمه‌گذار یا استفاده کننده معین شده بپردازد. شاخه: مدنی

بر اساس بیمه تمام عمر، بیمه‏گر متعهد می‏شود که در صورت فوت بیمه شده از هر زمان، سرمایه بیمه مذکور در قرارداد را به استفاده کننده پرداخت نماید. در مقابل این تعهدِ بیمه‏گر، منعقد کننده قرارداد یا بیمه‏گذار نیز متعهد به پرداخت حق بیمه خواهد بود. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در بیمه تمام عمر، بیمه‌گر متعهد می‌شود که در صورت فوت بیمه شده در هر زمان، سرمایه بیمه را به استفاده کننده پرداخت کند و بیمه‌گذار نیز متعهد به پرداخت حق بیمه است. شاخه: مدنی

هدف از بیمههای اشخاص، مانند بیمههای اموال و مسئولیت، تأمین آرامش خاطر برای بیمهگذار است. نخست آنکه حوادثی را شامل میشود که به طور مستقیم به شخص انسان مربوط میشود؛ مانند فوت، بازماندگی، حوادث بدنی و بیماریها. دوم آنکه حوادث مورد نظر، همواره جنبه خسارتی ندارند؛ لذا گفته میشود، بیمههای اشخاص بر خلاف بیمههای خسارتی، خصلت غرامتی ندارند و پیرو اصل غرامت نیستند. منبع: بیمه عمر و سایر بیمههاى اشخاص، ترجمه جانعلى محمود صالحى، ص ۷

بیمههای اشخاص به پنج دسته اصلی تقسیم میشوند. ۱. بیمههای عمر. ۲. بیمههای مستمری. ۳. بیمههای حوادث. ۴. بیمههای درمانی. ۵. بیمههای بازنشستگی.

لذا چنانچه او فوت نماید، بر اساس قرارداد، استحقاق سرمایه بیمهای را ندارد. منبع: اصول کلیات بیمههاى اشخاص، ص۷۳و۷۴

روبرو میشود و بیمههای مستمری میتواند رفاه نسبی را در امور مالی و اقتصادی برای او فراهم آورد. منبع: بررسى فقهى عقد بیمه ص۱۴۶

در این مورد فرق نمیکند که حادثه، بر بیمهگذار وارد شود یا از جانب بیمهگذار به ثالث وارد گردد.

اعمال جراحی خاص، دارای هزینههای معینی هستند و حداکثر تعهد بیمهگر در مورد هر نفر در قرارداد تعیین گردیده است. منبع: اصول و کلیات بیمههاى اشخاص ص۱۱۹و۱۲۰

یکی از مراحل مهم زندگی مرحله پیری است. پیران تمامی استعداد و توانایی خویش را برای تولید ثروت عمومی و توسعه جامعه و کشور به کار گرفتهاند. بدون تردید در شرایطی که جسم آنان دچار ناتوانی شده و در آمد آنان کاهش یافته شده جامعه باید به حمایت آنان بشتابد و دولت باید به نمایندگی از جامعه برنامههای تأمینی را پیش بینی و اعمال نماید. منبع: اصول و کلیات بیمههاى اشخاص، ص۱۷۰-۱۷۵