دکترین
نکتهٔ فقهی: جریان اصل برائت پس از فحص و عدم یافتن دلیل (قاعده الوُقُوفُ عِندَ الشُّبهه)
اصولیان بهطور کلی در شبهات حکمی، قبل از فحص از دلیل، احتیاط را واجب و بعد از فحص و نیافتن دلیل، اصل برائت را جاری میکنند، نه اصل احتیاط را.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اصولیان پس از جستجو و نیافتن دلیل، اصل برائت را جاری میکنند و نه اصل احتیاط را.
شاخه: اصول فقه (روش استنباط)
بخشهای دیگرِ همین مبحث 6
قاعده الوُقُوفُ عِندَ الشُّبهه
قاعدۀ الوُقُوفُ عِندَ الشبهه از قواعد فقهی به معنای لزوم توقف نزد شبهه و ترک عمل است. عنوان یاد شده برگرفته از احادیث و صورت کامل آن الوُقوفُ عِندَ الشُّبهةِ خَیرٌ مِنَ الاقْتِحامِ فِی الهَلَکَةِ م. ب.. برخی از آن به قاعده تعبیر کرده و تحت این عنوان از آن بحث کردهاند. در اصول فقه ، بحث اصول عملی نیز از آن سخن گفتهاند.
منبع: وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۲۵۹ · مائة قاعدة فقهیه، ص۳۱۲
قاعده الوُقُوفُ عِندَ الشُّبهه: مفاد
مقصود از وقوف، ترک عمل و از شبهه، حکم یا موضوع مشتبه و مردد میان دو یا چند چیز است، مانند زنی که انسان میخواهد با او ازدواج کند، احتمال خواهر رضاعی بودن او برود یا استعمال دخانیات که احتمال حرمت آن برود. مقصود از «خیر» به تصریح برخی، معنای تفضیلی آن (بهتر) نیست، زیرا در به هلاکت افکندن خود، خیری وجود ندارد. بنابراین، مفاد قاعده، ترک عمل در موارد شبهه و وجوب توقف نزد آن است.
منبع: شیخ حر عاملی، الفوائد الطوسیة، ص۴۹۶
قاعده الوُقُوفُ عِندَ الشُّبهه: جایگاه
قاعدۀ یاد شده در شبهات موضوعی و نیز بنابر قول مشهور در شبهات حکمی وجوبی کاربرد ندارد، لیکن در شبهات تحریمی، مانند شک در حرمت استعمال دخانیات، نزد اخباریان، کاربرد دارد و آنان با استناد به آن و بعضی ادلۀ دیگر، حکم به وجوب احتیاط کردهاند. در مقابل، اصولیان بهطور کلی در شبهات حکمی، قبل از فحص از دلیل، احتیاط را واجب و بعد از فحص و نیافتن دلیل، اصل برائت را جاری میکنند، نه اصل احتیاط را. وجوب احتیاط قبل از فحص از دلیل، نزد اصولیان، به حکم عقل است و دلیل نقلی را ارشاد به حکم عقل میدانند، مگر موارد مهم نزد شارع ، همچون نفوس ، اعراض و فروج که اهتمام به آنها واجب است، بنابراین، در ریختن خون کسی یا هتک آبروی وی و یا آمیزش با زنی احتیاط، واجب است و عدم علم به مهدورالدم بودن یا محترم نبودن آبروی کسی و یا همسر بودن زنی، نمیتواند جان فردی را به احتمال مهدورالدم بودن بگیرد، یا آبروی او را به احتمال محترم نبودن بریزد و یا با زنی به احتمال همسر بودن آمیزش کند. در همۀ این موارد، قاعدۀ یاد شده جاری میشود، شبهه حکمی باشد یا موضوعی.
منبع: الرسائل الثلاث، ص۱۸۳
قاعده الوُقُوفُ عِندَ الشُّبهه: مستند
بر اعتبار قاعده به روایات وارد شده به مضمون آن و نیز آیاتی از قرآن کریم و عقل استناد کردهاند.
منبع: الاصول الاصلیة، ص۲۵۸
نکتهٔ فقهی: قاعده الوقوف عند الشبهه (قاعده الوُقُوفُ عِندَ الشُّبهه)
قاعدۀ الوُقُوفُ عِندَ الشبهه از قواعد فقهی به معنای لزوم توقف نزد شبهه و ترک عمل است.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در موارد شبهه و تردید در حکم یا موضوع، باید از عمل خودداری کرد و توقف نمود.
شاخه: اصول فقه (روش استنباط)
نکتهٔ فقهی: وجوب احتیاط قبل از فحص از دلیل (قاعده الوُقُوفُ عِندَ الشُّبهه)
وجوب احتیاط قبل از فحص از دلیل، نزد اصولیان، به حکم عقل است و دلیل نقلی را ارشاد به حکم عقل میدانند
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اصولیان معتقدند که قبل از جستجو و یافتن دلیل، احتیاط واجب است و این وجوب از حکم عقل سرچشمه میگیرد.
شاخه: اصول فقه (روش استنباط)
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
