نکتهٔ فقهی: حجیت ظن در شرعیات

از ویژگیهاى شرعیّات، حجیت ظن در آنها است؛ بدین معنا که در موارد عدم امکان دستیابى به احکام شرعى از راه علم، ظن جایگزین آن مى‏شود و از راه ظن، تحصیل آن امکان پذیر خواهد بود. البته نه هر ظنى، بلکه ظن خاص که پشتوانه آن دلیل قطعی است، مانند خبر فرد موثق مگر بنابر قول به انسداد که در صورت تمام بودن ادله آن، تحصیل حکم شرعی از راه هر ظنى- جز آنچه که نهی خاص دارد، مانند قیاس جایز است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در شرعیات، در صورت عدم امکان دستیابی به احکام از راه علم، ظن خاص (که پشتوانه دلیل قطعی دارد) می‌تواند جایگزین علم شود. بنابر قول به انسداد، هر ظنی (جز آنچه نهی خاص دارد) جایز است. شاخه: اصول فقه (روش استنباط)