نکتهٔ فقهی: حد شرعی لواط (ایقاب)

بنابر مشهور اقوی، وطی ‌ (نزدیکی) در دُبُر (پشت) زوجه با کراهت شدید جایز است؛ ولی احتیاط (مستحب) ترک آن است، خصوصاً اگر زن راضی نباشد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): وطی در دبر زوجه، بنابر مشهور اقوی، با کراهت شدید جایز است، اما احتیاط مستحب ترک آن است، خصوصاً اگر زن راضی نباشد. شاخه: خانواده

ازدواج با زن؛ به طور دائمی یا انقطاعی، درصورتی‌که در عدّه دیگری است جایز نیست؛ چه رجعی باشد یا بائن، عده وفات باشد یا غیر آن، عده از ازدواج دائم باشد یا از منقطع یا از وطی‌ شبهه باشد. و درصورتی‌که با او ازدواج نماید چنانچه هر دو، موضوع و حکم را بدانند، به اینکه بدانند که او در عده است و بدانند که در عده ازدواج با او جایز نیست، یا یکی از آن‌ها موضوع و حکم را بداند، ازدواج باطل است و برای همیشه بر او حرام می‌شود، چه به او دخول کرده باشد یا نه. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): ازدواج با زنی که در عده دیگری است، چه دائم و چه موقت، جایز نیست و در صورت علم طرفین یا یکی از آنها به موضوع و حکم، عقد باطل و زن برای همیشه بر مرد حرام می‌شود. اگر دخول صورت گرفته باشد، حتی در صورت جهل به حکم یا موضوع، حرمت ابدی ثابت می‌شود، اما اگر دخول صورت نگرفته باشد، عقد باطل است ولی حرمت ابدی نیست و پس از انقضای عده می‌توان مجدداً عقد کرد. شاخه: خانواده

دخولی که تمام مهر با آن استقرار پیدا می‌کند، مطلق وطی ‌- ولو در دُبُر - است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): تمام مهر با مطلق وطی، حتی اگر در دبر باشد، استقرار پیدا می‌کند. شاخه: خانواده

از چیزهایی که موجب حرمت حیوان حلال بالاصاله می‌شود این است که انسان در «قُبُل» یا «دُبُر» او وطی‌ نماید اگرچه انزال نکند؛ چه انسان وطی‌کننده صغیر باشد یا کبیر، عالم باشد یا جاهل، با اختیار باشد یا اکراه بر آن شود؛ و چه حیوان وطی شده نر باشد یا ماده؛ پس به سبب این وطی، گوشت او و گوشت نسل او که بعد از وطی به وجود می‌آید، بنابر اقوی در نسل حیوان ماده و بنابر احتیاط (واجب) در نسل حیوان نر و همچنین شیر و پشم و موی آن‌ها حرام م. ب.. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر انسان در قُبُل یا دُبُر حیوان حلال گوشت وطی کند، گوشت آن حیوان و نسل آن (در حیوان ماده به طور اقوی و در حیوان نر به احتیاط واجب) و همچنین شیر، پشم و موی آنها حرام می‌شود. این حکم مختص چهارپایان است و در سایر حیوانات جاری نمی‌شود. شاخه: کیفری

و «در وطی‌ بهیمه‌ تعزیر است؛ و این منوط به نظر حاکم است. و در آن، بلوغ و عقل و اختیار و عدم شبهه - درصورتی‌که شبهه ممکن باشد - شرط است. پس بر بچه تعزیر نیست و اگر ممیّزی باشد که تادیب در او اثر می‌گذارد حاکم طبق آنچه که صلاح می‌بیند او را ادب می‌کند. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): وطی بهیمه موجب تعزیر است که میزان آن به نظر حاکم بستگی دارد. بلوغ، عقل، اختیار و عدم شبهه (در صورت امکان شبهه) از شرایط تعزیر هستند. بنابراین، بر کودک، دیوانه (در زمان جنون)، مکره و کسی که امر بر او مشتبه شده، تعزیر نیست، اما کودک ممیز در صورت تأثیر تأدیب، توسط حاکم ادب می‌شود. شاخه: کیفری

کسی که با پسری لواط نموده - ولو با بعضی از حشفه - مادر پسر، اگرچه بالا برود و دختر او، اگرچه پایین برود و خواهر او، برای همیشه بر او حرام می‌شوند. و بین اینکه هر دو (فاعل و مفعول) کوچک یا بزرگ یا مختلف باشند، فرقی نیست. و مادر و دختر و خواهر فاعل ، بنابر اقوی بر مفعول حرام نمی‌باشند، و مادر و دختر و خواهر رضاعی مفعول مانند نسبی‌ها می‌باشند. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): کسی که با پسری لواط کند (حتی با بخشی از حشفه)، مادر، دختر و خواهر آن پسر (نسبی و رضاعی) برای همیشه بر فاعل حرام می‌شوند، بدون تفاوت در سن فاعل و مفعول. اما مادر، دختر و خواهر فاعل، بنابر اقوی بر مفعول حرام نمی‌شوند. شاخه: خانواده

ایقاب یعنی نزدیکی کردن. استعمال رایج واژه مذکور، در آمیزش در دبر م. ب..

۱- بنابر مشهور اقوی، وطی ‌ (نزدیکی) در دُبُر (پشت) زوجه با کراهت شدید جایز است؛ ولی احتیاط (مستحب) ترک آن است، خصوصاً اگر زن راضی نباشد. ۲- ازدواج با زن؛ به طور دائمی یا انقطاعی، درصورتی‌که در عدّه دیگری است جایز نیست؛ چه رجعی باشد یا بائن، عده وفات باشد یا غیر آن، عده از ازدواج دائم باشد یا از منقطع یا از وطی‌ شبهه باشد. و درصورتی‌که با او ازدواج نماید چنانچه هر دو، موضوع و حکم را بدانند، به اینکه بدانند که او در عده است و بدانند که در عده ازدواج با او جایز نیست، یا یکی از آن‌ها موضوع و حکم را بداند، ازدواج باطل است و برای همیشه بر او حرام می‌شود، چه به او دخول کرده باشد یا نه. و همچنین است اگر موضوع و حکم را ندانند یا یکی از آن‌ها را ندانند و به او ولو در دُبُر دخول نموده باشد و اما اگر به او دخول نکرده باشد عقد باطل است و لیکن بر او حرام ابدی نیست، پس می‌تواند بعد از انقضای عده‌ای که دارد، از نو او را عقد نماید. ۳- از عیوب مختص مرد ، « عنن » است. و به جهت آن خیار فسخ (برای زن) ثابت می‌شود چه قبل از عقد موجود باشد یا بعد از آن پیدا شود؛ لیکن به شرطی که وطی آن زن ولو یک‌مرتبه حتی در دبر از او واقع نشده باشد. ولی اگر او را وطی کند و پس از آن عنن پیدا شود به‌طوری که به‌طورکلی بر مقاربت قدرت نداشته باشد خیار فسخی برای زن نیست. ۴- دخولی که تمام مهر با آن استقرار پیدا می‌کند، مطلق وطی ‌- ولو در دُبُر - است. منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۲۵۹، کتاب النکاح، مسالة۱۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۰۳، کتاب النکاح، القول فی النکاح فی العدة و تکمیل العدد، مسالة۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۱۴، کتاب النکاح، القول فی العیوب الموجبة لخیار الفسخ و التدلیس، مسالة۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۱۴، کتاب النکاح، القول فی العیوب الموجبة لخیار الفسخ و التدلیس، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۲۳، کتاب النکاح، القول فی المهر، مسالة۱۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش

۱- از چیزهایی که موجب حرمت حیوان حلال بالاصاله می‌شود این است که انسان در «قُبُل» یا «دُبُر» او وطی‌ نماید اگرچه انزال نکند؛ چه انسان وطی‌کننده صغیر باشد یا کبیر، عالم باشد یا جاهل، با اختیار باشد یا اکراه بر آن شود؛ و چه حیوان وطی شده نر باشد یا ماده؛ پس به سبب این وطی، گوشت او و گوشت نسل او که بعد از وطی به وجود می‌آید، بنابر اقوی در نسل حیوان ماده و بنابر احتیاط (واجب) در نسل حیوان نر و همچنین شیر و پشم و موی آن‌ها حرام م. ب.. و ظاهر آن است که این حکم اختصاص به چهارپا دارد و در وطی بقیّه حیوانات نه در خود آن‌ها و نه در نسل آن‌ها جاری نمی‌شود. و «در وطی‌ بهیمه‌ تعزیر است؛ و این منوط به نظر حاکم است. و در آن، بلوغ و عقل و اختیار و عدم شبهه - درصورتی‌که شبهه ممکن باشد - شرط است. پس بر بچه تعزیر نیست و اگر ممیّزی باشد که تادیب در او اثر می‌گذارد حاکم طبق آنچه که صلاح می‌بیند او را ادب می‌کند. و بر دیوانه ولو ادواری باشد درصورتی‌که در دور دیوانگی‌اش انجام دهد، و بر مکره و به کسی که امر بر او مشتبه شده - درصورتی‌که اشتباه در حکم یا موضوع د. ح. او ممکن باشد - تعزیری نیست.» ۲- لواط ، وطی دو مذکر از جنس آدم به‌واسطه دخول و غیر آن م. ب.. و حد شرعی آن این است که «اگر وطی کند پس دخول نماید، قتل بر او و بر مفعول، ثابت است درصورتی‌که هر یک از آن‌ها بالغ عاقل مختار باشند و مسلمان و کافر و محصن و غیر محصن در آن مساوی م. ب.. و اگر بالغ عاقل با بچه لواط نموده و دخول نماید، این شخص بالغ کشته می‌شود و بچه تادیب می‌گردد. و همچنین است اگر بالغ عاقل با لواط به دیوانه دخول کند.» علاوه‌برآن از آثار وضعی آن این است که «کسی که با پسری لواط نموده - ولو با بعضی از حشفه - مادر پسر، اگرچه بالا برود و دختر او، اگرچه پایین برود و خواهر او، برای همیشه بر او حرام می‌شوند. و بین اینکه هر دو (فاعل و مفعول) کوچک یا بزرگ یا مختلف باشند، فرقی نیست. و مادر و دختر و خواهر فاعل ، بنابر اقوی بر مفعول حرام نمی‌باشند، و مادر و دختر و خواهر رضاعی مفعول مانند نسبی‌ها می‌باشند.» منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۷۱، کتاب الاطعمة و الاشربة، القول فی الحیوان، مسالة۲۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۳۰، کتاب الحدود، القول فی وطء البهیمة، مسالة۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۰۱، کتاب الحدود، الفصل الثانی فی اللواط، مسالة۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۰۲، کتاب الحدود، الفصل الثانی فی اللواط، مسالة۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۰۲، کتاب النکاح، القول فی المصاهرة و ما یلحق بها، مسالة۲۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش