نکتهٔ فقهی: حرمت (فعل حرام)

حرمت به معنی حرام بودن است و حکم به ترک فعل به صورت الزامی را، حرمت گویند. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): حرمت به معنای حرام بودن و حکم به ترک فعل به صورت الزامی است که قانون‌گذار با جعل قانون، ترک متعلق آن را به طور الزامی از مکلف خواسته و بر فعل آن عقاب و کیفر مترتب نموده است. شاخه: اصول فقه (روش استنباط)

دیگر کاربردها: حرمت (ابهام‌زدایی) . حرمت به معنی حرام بودن است و حکم به ترک فعل به صورت الزامی را، حرمت گویند.

حرمت، از اقسام احکام الزامی است که مولا به خاطر مفسده‌ای که در چیزی وجود دارد، و این مفسده هم به اندازه‌ای هست که ترک آن را الزامی کند، به پرهیز از آن دستور اکید داده و هیچ رخصتی برای انجام آن نمی‌دهد؛ به بیان دیگر، حرمت، حکم شرعی تکلیفی است که قانون گذار با جعل قانون ، ترک متعلق آن را به طور الزامی از مکلف خواسته است و به هیچ روی، به فعل آن راضی نمی‌گردد، به گونه‌ای که بر ترک آن پاداش و بر فعل آن عقاب و کیفر مترتب نموده است؛ مانند: حرمت شراب خواری و قمار بازی .

در این که دلالت صیغه نهی بر حرمت، وضعی است یا عقلی ، اختلاف وجود دارد؛ بعضی معتقدند صیغه «لا تفعل» به حکم تبادر ، بر طلب ترک و منع از فعل دلالت می‌نماید و بعضی بر این باورند که عقل ، حکم حرمت را از الزام اکید مولا بر ترک، استنباط می‌کند. منبع: الاصول العامة للفقه المقارن، ص۶۳

در اصطلاح فقه ، حکم به طلب ترک فعلی که انجامش موجب عقاب شود و آن را تحریم نیز گویند. و خود فعل حرام یا محظور نامیده می‌شود. برخی آن را چنین تعریف کرده‌اند : حرام چیزی است که فعل آن شرعا سبب ذم و نکوهش باشد. به عبارت دیگر حرمت یا تحریم عبارت است از طلب ترک با منع از فعل. و در مجمع البحرین می نویسد : حرام ، ضد حلال و تحریم ،ضد تحلیل است. منبع: کشاف اصطلاحات الفنون، ج۱، ص۶۶۰ · کشاف اصطلاحات الفنون، ج۱، ص۶۹۷ · مجمع البحرین، ج۱، ص۴۹۷

حرمت، از اقسام احکام الزامی است که مولا به خاطر مفسده‌ای که در چیزی وجود دارد، و این مفسده هم به اندازه‌ای هست که ترک آن را الزامی کند، به پرهیز از آن دستور اکید داده و هیچ رخصتی برای انجام آن نمی‌دهد؛ به بیان دیگر، حرمت، حکم شرعی تکلیفی است که قانون گذار با جعل قانون، ترک متعلق آن را به طور الزامی از مکلف خواسته است و به هیچ روی، به فعل آن راضی نمی‌گردد، به گونه‌ای که بر ترک آن پاداش و بر فعل آن عقاب و کیفر مترتب نموده است؛ مانند: حرمت شراب خواری و قمار بازی . — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): حرمت، حکم شرعی تکلیفی است که قانون‌گذار با جعل قانون، ترک متعلق آن را به طور الزامی از مکلف خواسته و به هیچ روی به فعل آن راضی نمی‌گردد، به گونه‌ای که بر ترک آن پاداش و بر فعل آن عقاب و کیفر مترتب نموده است. شاخه: اصول فقه (روش استنباط)