نکتهٔ فقهی: حکم قذف متظاهر به فسق (احصان قذف)

هرگاه شخصی به دیگری نسبت زنا یا لواط دهد اولی را قاذف و دومی را مقذوف می نامند.

«در قذف معتبر است که به لفظ صریح یا ظاهری باشد که بر آن اعتماد شود مانند قول قذف‌کننده: «تو زنا کردی» یا «تو لواط نمودی» یا «تو زناکاری» یا «لواط کننده‌ای» یا «به تو لواط شده» یا «در دبر تو دخول شده» یا «ای زناکار» یا «ای لواط کننده» و مانند این‌ها از آنچه که صریحاً یا با ظاهر مورد اعتماد، این معنی را ادا نماید. و معتبر است که گوینده به آنچه که لفظ برای آن وضع شده و به معنای آن، در آن زبانی که به آن سخن می‌گوید، عارف باشد، پس اگر یک نفر عجمی یکی از این لفظ‌ها را (به زبان عربی ) بگوید درصورتی‌که معنای آن‌ها را نمی‌داند قذف‌کننده نمی‌باشد و حدّی بر او نیست و لو اینکه مخاطب ، معنای آن‌را بداند. و برعکس، اگر کسی که معنای لغت را می‌داند به کسی که آن را نمی‌داند، بگوید، قذف‌کننده است و حدّ دارد.» منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۰۵، کتاب الحدود، الفصل الثالث:فی حد القذف، مسالة ۲

«در قاذف (قذف‌کننده)، بلوغ و عقل معتبر است، پس اگر بچه قذف نماید، حدّ نمی‌خورد اگرچه مسلمان بالغ عاقل را قذف نماید، ولی اگر ممیزی باشد که‌ تادیب در او اثر دارد، طبق نظر حاکم ، تادیب می‌شود و همچنین است دیوانه . و همچنین در قاذف، اختیار معتبر است، پس اگر از روی اکراه قذف نماید چیزی بر او نیست. و قصد معتبر است، پس اگر به‌طور سهو یا غفلت یا مزاح ، قذف نماید، حدّ نمی‌خورد.» و «اگر عاقل یا دیوانه ادواری در دور عقلش، قذف نماید، سپس عاقل دیوانه شود یا جنون ادواری عود نماید، حدّ بر او ثابت است و ساقط نمی‌شود و در حال دیوانگی حدّ زده می‌شود.» منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۰۷، کتاب الحدود، القول:فی القاذف و المقذوف، مسالة ۱ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۰۷، کتاب الحدود، القول:فی القاذف و المقذوف، مسالة ۲

در مقذوف (قذف شده)، احصان شرط است. ۴. ۱ - منظور از احصان قذف احصان قذف عبارت از شرائطی است که اجتماع آنها در مقذوف سبب آن می شود که قاذف سزاوار و مستوجب حد گردد و باید او را هشتاد تازیانه بزنند. ۴. ۲ - شرائط احصان قذف ۱. بلوغ : یعنی مقذوف بالغ باشد. ۲. عقل : بدین معنی که وی عاقل باشد. ۳. حریت : یعنی وی آزاد باشد. ۴. اسلام : یعنی مسلمان باشد. ۵. عفت : یعنی عفیف باشد. «پس کسی که تمام آن‌ها را دارد، به قذف او حدّ واجب می‌شود و کسی که همه یا بعضی از آن‌ها را فاقد است قاذف او حدی ندارد و بر او تعزیر است، پس اگر پسربچه یا دختربچه یا مملوک یا کافری را قذف نماید تعزیر می‌شود. و اما غیر عفیف چنانچه متظاهر به زنا یا لواط باشد پس حرمتی ندارد و حدّ و تعزیری بر قاذف او نیست. و اگر متظاهر به آن‌ها نباشد پس قذف او موجب حدّ است. و اگر متظاهر به یکی از آن‌ها باشد پس در آنچه که تظاهر دارد حدّ و تعزیری نیست و در غیر آن بنا بر اقوی حدّ است. و اگر ب. غ. آن‌ها از معصیت‌ها متظاهر باشد قذف او موجب حدّ است.» منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۰۷، کتاب الحدود، القول:فی القاذف و المقذوف، مسالة ۳ · الهدایه (رشیدانی مرغینانی)

آیه قذف • آیه حد قذف • قذف • اصلاح قذف کنندگان (قرآن) • حکم قذف (قرآن) •

رمی ‌ به زنا یا لواط را قذف گویند که موجب حد است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): قذف به معنای نسبت دادن زنا یا لواط به دیگری است که موجب حد شرعی می‌شود. شاخه: کیفری

در قذف معتبر است که به لفظ صریح یا ظاهری باشد که بر آن اعتماد شود مانند قول قذف‌کننده: «تو زنا کردی» یا «تو لواط نمودی» یا «تو زناکاری» یا «لواط کننده‌ای» یا «به تو لواط شده» یا «در دبر تو دخول شده» یا «ای زناکار» یا «ای لواط کننده» و مانند این‌ها از آنچه که صریحاً یا با ظاهر مورد اعتماد، این معنی را ادا نماید. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): قذف باید با لفظ صریح یا ظاهری باشد که بر آن اعتماد شود و گوینده به معنای آن لفظ در زبان خود آگاه باشد. شاخه: کیفری

در قاذف (قذف‌کننده)، بلوغ و عقل معتبر است، پس اگر بچه قذف نماید، حدّ نمی‌خورد اگرچه مسلمان بالغ عاقل را قذف نماید، ولی اگر ممیزی باشد که‌ تادیب در او اثر دارد، طبق نظر حاکم، تادیب می‌شود و همچنین است دیوانه. و همچنین در قاذف، اختیار معتبر است، پس اگر از روی اکراه قذف نماید چیزی بر او نیست. و قصد معتبر است، پس اگر به‌طور سهو یا غفلت یا مزاح، قذف نماید، حدّ نمی‌خورد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): برای اجرای حد قذف، قاذف باید بالغ، عاقل، مختار و دارای قصد باشد. در صورت عدم وجود این شرایط، حد جاری نمی‌شود و ممکن است تعزیر اعمال شود. شاخه: کیفری