نکتهٔ فقهی: طلاق بائن سوم (طلاق‌ بائن)

طلاق بائن ، طلاقی است که بعد از آن شوهر نمی‌تواند به آن زن رجوع کند. پس با وقوع آن، روابط زناشوئی پایان می‌پذیرد و زن و شوهر نسبت به هم بیگانه می‌شوند و در صورت تمایل به زندگی مشترک، نیاز به نکاح و عقد جدید است. منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۵۶، کتاب الطلاق، القول فی اقسام الطلاق

طلاق بائن آن است که مرد در آن حقّ رجوع به زن خود را ندارد، منظور از رجوع آن است که مرد بدون عقد با زن آشتى کند و او را مجدّداً به همسرى بپذیرد. البته اطلاق حق به رجوع مرد گرچه در افواه جاری است لیکن به باور و تعبیر برخی از فقها جواز رجوع مرد در طلاق رجعی که طلاق بائن فاقد آن است، حکم شرعی غیرقابل اسقاط است و مثل خیار در بیع خیاری حق قابل اسقاط نیست. منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۷۴، کتاب الطلاق، القول فی الرجعة، مساله ۷

در موارد ذیل طلاق ، بائن است: اوّل: طلاق زنى که نُه سالش تمام نشده باشد. حتی اگر شوهر با وی نزدیکی کرده باشد. دوم: طلاق زنى که یائسه باشد یعنى اگر سیّده است بیشتر از شصت سال و اگر سیّده نیست بیشتر از پنجاه سال داشته باشد. و به بیان دقیق‌تر زن سیده شصت سال را تمام کرده باشد و غیر سیده پنجاه سال را و میزان، سال قمری است. سوم: طلاق زنى که شوهرش بعد از عقد با او نزدیکى نکرده باشد. چهارم: طلاق سوّمِ زنى که او را سه دفعه طلاق داده‌اند . یعنی طلاق سومی که قبل از آن شوهر بین طلاق اول و دوم و بین طلاق دوم و سوم، به آن زن رجوع کرده باشد ولو با عقد جدید بعد از سپری شدن عده. پنجم و ششم: طلاق خلع و مبارات . هفتم: طلاق حاکم شرع ، زن شخصى را که نه حاضر است که مخارج زندگى او را بدهد و نه حاضر است او را طلاق دهد. منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۳۵۶، کتاب الطلاق، القول فی اقسام الطلاق · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۴۷، کتاب الطهارة، فصل فی غسل الحیض · موسوعة الامام الخمینی، ج۳۲، استفتائات امام خمینی، ج۱، ص۲۴۷، سؤال ۵۴۰ · جواهر الکلام، ج ۳۲، ص ۱۱۹

طلاق بائن ، طلاقی است که بعد از آن شوهر نمی‌تواند به آن زن رجوع کند. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): طلاق بائن طلاقی است که پس از آن شوهر نمی‌تواند به زن رجوع کند و روابط زناشویی پایان می‌یابد و در صورت تمایل به زندگی مشترک، نیاز به نکاح و عقد جدید است. شاخه: خانواده

طلاق بائن آن است که مرد در آن حقّ رجوع به زن خود را ندارد، منظور از رجوع آن است که مرد بدون عقد با زن آشتى کند و او را مجدّداً به همسرى بپذیرد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در طلاق بائن، مرد حق رجوع به زن خود را ندارد و منظور از رجوع، آشتی کردن مرد با زن بدون عقد و پذیرفتن مجدد او به همسری است. شاخه: خانواده

اوّل: طلاق زنى که نُه سالش تمام نشده باشد. حتی اگر شوهر با وی نزدیکی کرده باشد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): طلاق زنی که نه سالش تمام نشده باشد، حتی اگر شوهر با او نزدیکی کرده باشد، بائن است. شاخه: خانواده

دوم: طلاق زنى که یائسه باشد یعنى اگر سیّده است بیشتر از شصت سال و اگر سیّده نیست بیشتر از پنجاه سال داشته باشد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): طلاق زنی که یائسه باشد (یعنی اگر سیده است بیشتر از شصت سال و اگر سیده نیست بیشتر از پنجاه سال داشته باشد) بائن است و میزان، سال قمری است. شاخه: خانواده

سوم: طلاق زنى که شوهرش بعد از عقد با او نزدیکى نکرده باشد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): طلاق زنی که شوهرش بعد از عقد با او نزدیکی نکرده باشد، بائن است. شاخه: خانواده

هفتم: طلاق حاکم شرع ، زن شخصى را که نه حاضر است که مخارج زندگى او را بدهد و نه حاضر است او را طلاق دهد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): طلاق حاکم شرع برای زن شخصی که نه حاضر است مخارج زندگی او را بدهد و نه حاضر است او را طلاق دهد، بائن است. شاخه: خانواده · از قواعدِ فهرستِ فقهی: 50